ฉีซางหมายมั่นจะเข้าไปดูฐานที่มั่นของหานชิงเซี่ยให้ได้ เขาอยากรู้ว่านางมีกำลังฝีมือแค่ไหน
แต่น่าเสียดาย หานชิงเซี่ยไม่ให้โอกาสเขา
เขามองเห็นเพียงฐานที่มั่นเล็กๆ ที่อ่อนแอที่สุดในสหพันธมิตรเซิ่งเซี่ยเท่านั้น
เดิมทีเขาคิดว่า ต่อให้ฐานที่มั่นซิงหั่วพอมีข้าวกิน แต่ชีวิตความเป็นอยู่ก็คงไม่ดีนัก
ไม่คิดเลยว่า พอเข้ามา ก็พบคนแก่สุขภาพแข็งแรงทุกครัวเรือน ตากเนื้อแดดเดียวของตัวเอง และต้มซองผักแห้ง
ฉีซางจมดิ่งสู่ห้วงครุ่นคิด
ฐานที่มั่นนี้อยู่ดีกินดีได้ยังไง!
หลังจากครุ่นคิด เขาก็สรุปได้ข้อหนึ่ง
นางทุ่มเทเพื่อสหพันธมิตรนั้นอย่างหนัก!
ทุ่มเสบียงมหาศาลเพื่อเสริมสร้างสหพันธมิตรของนาง
ดูท่าทางนางจะมีกำลังอยู่บ้าง นั่นคงไม่ต่างจากที่นี่มากนัก!
เขาจะจินตนาการออกได้ยังไง ว่ามันไม่ใช่แค่ต่างกันมาก!
มันต่างกันคนละมิติ!
ที่นี่กินซองผักแห้งกับเนื้อแดดเดียว ส่วนฐานที่มั่นของหานชิงเซี่ยกินผักสดและเนื้อสด!
ไม่ใช่ทุ่มเทหนักเลย คนอื่นเขาแค่เอาของเหลือที่ไม่กินในฐานส่งออกไป! ไม่มีแรงกดดันแม้แต่น้อย!
ฉีซางกำลังคำนวณกำลังของหานชิงเซี่ยอย่างลับๆ ในใจ
รถจอดแล้ว
เขาก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นชา ตั้งใจจะไปหาฉีซางหัวหน้าฐานที่มั่นซิงหั่วถามก่อน แต่พอลงรถ กลับพบกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งรออยู่ตรงหน้า
"คุณฉีซางจากฐานที่มั่นแห่งความหวังใช่ไหมครับ!"
ฉีซางได้ยินเสียงนี้ เงยหน้าขึ้นอย่างเย็นชา มองเห็นกลุ่มคนแต่งตัวดีกลุ่มหนึ่งตรงหน้า