สวีเส้าหยางรับบัตรประจำตัวที่ส่งต่อมาให้
หมายเลขของเขาคือ 002
หมายเลขพลเมืองลำดับที่สองของฐานที่มั่นเซิ่งเซี่ย
สวีเส้าหยางกำบัตรใบนี้ มองหมายเลขนั้น ในใจพลันอบอุ่นขึ้นมา
002 นี่คือตำแหน่งของเขาในใจหานชิงเซี่ยสินะ รองจาก 001 ตัวหานชิงเซี่ยเอง
ความรู้สึกนี้ช่างละเอียดอ่อน
หานชิงเซี่ยปฏิบัติกับเขาเสมือนคนใกล้ชิดที่สุด
ดังนั้นในวันสิ้นโลกนี้ พวกเขาสองคนต้องพึ่งพากันและกันจริง ๆ เป็นที่พึ่งให้แก่กันได้
หานชิงเซี่ยให้ตำแหน่งเขาสูงขนาดนี้ ถ้างั้นต่อไป เธอก็จะเป็นคนใกล้ชิดที่สุดของเขาเช่นกัน
ตอนนั้นเอง หานชิงเซี่ยผิวปากเรียกเซี่ยเทียนที่กำลังแทะกระดูกอยู่ "พี่เทียน มานี่! แจกป้ายประจำตัว!"
"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!" เซี่ยเทียนวางกระดูกแล้ววิ่งเข้ามา
หานชิงเซี่ยหยิบบัตรประจำตัวที่ร้อยเชือกไว้แล้วใส่ลงในช่องใส่ของชุดลุยศึกของเซี่ยเทียน พร้อมผูกปมไว้
บนนั้นเห็นเด่นชัดว่า 001
สวีเส้าหยาง "......"
"เซี่ยเทียนเป็น 001 เหรอ?"
"ไม่งั้นล่ะ?"
"แล้ว แล้ว ท่านหัวหน้าล่ะ?"
"ฉัน 000 ไง!"
สวีเส้าหยาง "......"
เชี่ยเอ๊ย! ยังมี 000 อีก!
เป็นเขาที่ตื้นเขินไปเอง!
นอกจากนี้ หานชิงเซี่ยยังจัดการทำบัตรประจำตัวให้สุนัขของเธอทุกตัวด้วย
จาก 003 ไปจนถึง 017
ตัวละหนึ่งป้ายห้อยคอสั่งทำ บนนั้นมีสัญลักษณ์ฐานที่มั่นเซิ่งเซี่ยของหานชิงเซี่ย ใส่ไว้ในช่องของชุดลุยศึก
สำหรับหานชิงเซี่ยแล้ว สุนัขกับคนไม่มีอะไรแตกต่างกัน ล้วนเป็นสหายร่วมรบของเธอ
แถมยังเป็นสหายร่วมรบที่น่าไว้วางใจกว่า!