คำพูดของฉีซางทำให้ทุกคนหันไปมอง
ทุกคนเห็นฉีซางในชุดเครื่องแบบสีขาวสาวเท้าเข้ามา
วันนี้ท่าทางของเขาแตกต่างจากปกติ ร่างกายทั้งร่างเปล่งประกายความเย็นชาขั้นสุดและยโสเหนือคนอื่น
คนจากฐานที่มั่นเล็กอีกหลายแห่งที่เผชิญหน้ากับพลังกดดันของเขา ก็รู้สึกเพียงแรงพลังประหนึ่งเข็มทิ่มแทงกดทับในสมอง ทำให้พวกเขาอดไม่ได้ที่จะก้มศีรษะ
แสดงสีหน้าไม่สบายใจออกมา
คนเดียวที่มีภูมิคุ้มกันต่อกลิ่นอายของฉีซาง ก็มีเพียงลู่ฉีเหยียนกับหานชิงเซี่ย
หานชิงเซี่ยมองคนที่กำลังเดินเข้ามาด้วยท่าทีเกียจคร้าน พลังจิตนับไม่ถ้วนส่งออกมาจากระยะสองเมตรรอบตัวของฉีซาง
แฝงไว้ด้วยพลังการสำรวจที่ชัดเจนมาก
พลังพิเศษสายควบคุมนั้น แม้จะแข็งแกร่งในอาณาเขตของตน แต่ก็ไม่มีความสามารถในการแยกแยะพลังพิเศษ!
เขารับรู้ได้แค่ว่าอีกฝ่ายมีหรือไม่มีพลังพิเศษ แต่มิอาจแยกแยะได้เหมือนหานชิงเซี่ยว่าเป็นความสามารถอะไร
มิหนำซ้ำพลังจิตของหานชิงเซี่ยยังแข็งแกร่งกว่าเขามาก ตราบใดที่หานชิงเซี่ยไม่ปล่อยพลังจิตออกมา เขาไม่มีทางสัมผัสถึงพลังจิตของหานชิงเซี่ยได้เลย!
ฉีซางปล่อยพลังพิเศษของตนเองออกมา พยายามค้นหาผู้มีพลังจิตที่แข็งแกร่งในที่เกิดเหตุ
กวาดสายตาไปหนึ่งรอบ กลับไม่มีผลลัพธ์ใดๆ
กลับเป็นลู่ฉีเหยียนที่มองเขาอย่างไม่พอใจอย่างมาก "หัวหน้าหน่วยฉี คุณจะทำอะไร?"
ที่ลู่ฉีเหยียนไม่มีปฏิกิริยาก็เพราะพลังพิเศษของเขาแข็งแกร่ง! ไม่ใช่เขาไม่รู้สึก!
เขาสัมผัสได้ถึงการที่ฉีซางกำลังโจมตีทุกคน