ละอองน้ำกระจายทั่วฟ้า ซอมบี้ทั้งหมดที่กระโจนเข้ามาถูกแรงกระแทกมหาศาลนี้ซัดกระเด็น
สมาชิกฐานที่มั่นเว่ยไหลที่กำลังช่วยเหลือผู้คนเห็นกับตาตัวเอง ว่าเล็บของซอมบี้ที่จ้วงเข้าหาหัวใจเขาหยุดอยู่ห่างอกหนึ่งนิ้ว กรงเล็บแหลมคมกรีดเสื้อกันหนาวเนื้อหนาของเขาขาด ทันใดนั้นก็ถูกกำแพงน้ำที่แข็งตัวขึ้นขวางกั้น
ในสายตาของเขา กำแพงน้ำแตกกระจายเป็นหยดน้ำนับไม่ถ้วนในพริบตา
หยดน้ำขนาดจิ๋วนั้นในสภาวะความเร็วสูงดุจใบมีดน้ำ กรีดแขนของซอมบี้ตรงหน้า หยดน้ำทุกเม็ดราวกับกระสุน แทรกซึมเข้าใส่ร่างซอมบี้อย่างไร้รูรั่ว ทะลวงผ่านกระดูกเหล็กกล้าของพวกมันอย่างง่ายดาย
พลังนี่มัน...
น่าสะพรึง!
ส่วนซอมบี้ร่างใหญ่ตรงหน้าพวกเขาก็ถูกซัดถอยไปหลายเมตร
ร่างขยายพองฟกช้ำของมันถูกหยดน้ำของหานชิงเซี่ยกระหน่ำยับเยินราวกับหมั่นโถวที่แช่น้ำจนเละ เป็นหลุมน้ำหลุมแล้วหลุมเล่าเหมือนรังแตน
มันถอยไปสองสามก้าวก็หยุด ร่างกายทั้งร่างโชกไปด้วยน้ำเลือดแฉะๆ เหมือนถูกน้ำแช่
"อ๊าก——" ซอมบี้คำรามด้วยความโกรธ พ่นฟองน้ำลายใส่คนตรงหน้า
หานชิงเซี่ยเอ่ยอย่างไม่เร่งร้อน "หยางจื่อ คุ้มกันข้า!"
"ขอรับ!"
ต่อหน้าทุกคน หานชิงเซี่ยชักดาบถังที่แบกไว้บนหลังตลอดเวลาออกมา ก้าวเท้าเหยียบราวทางเดิน กระโดดสูงขึ้นจากพื้น
ฟันเข้าใส่ซอมบี้ร่างใหญ่นั่น
ซอมบี้อ้วนนี่เร็วมาก แรงก็มหาศาล!