หานชิงเซี่ยขับรถหุ้มเกราะคันใหญ่มาถึงย่านบ้านพักตากอากาศบนภูเขา สิ่งแรกที่เห็นคือบ้านหลังเล็ก ๆ ที่สร้างลดหลั่นเป็นชั้น ๆ อย่างงดงามบนไหล่เขา
บ้านเหล่านี้ตั้งห่างกันมาก เป็นส่วนตัวดีเยี่ยม อยู่บนไหล่เขา มองลงมาเห็นเมือง A ทั้งเมือง ไร้สิ่งบดบัง
คนที่เข้ามาอยู่ได้ล้วนเป็นกลุ่มชนชั้นสูง ร่ำรวยหรือทรงอำนาจที่สุดในเมือง A
เธอส่งสุนัขออกไปตรวจสอบก่อนว่าบริเวณนี้มีมนุษย์หรือไม่
"ตงเฟิง หนานเฟิง พวกแกค้นทางซ้าย"
"ซีเฟิง เป่ยเฟิง พวกแกค้นทางใต้"
"หงจง ไป๋ป่าน พวกแกค้นขึ้นไปข้างบน"
"เอ้อร์เถียว ฟาไฉ พวกแกเฝ้าอยู่กับที่ ถ้ามีคนโผล่มา เรียกข้า!"
"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!"
สุนัขทั้งแปดตัวกระจายตัวออกทันที ทำตามคำสั่งของหานชิงเซี่ย
ส่วนหานชิงเซี่ยก็หยิบป้ายแผ่นหนึ่งออกมาอย่างใจเย็น ตอกลงไปและเขียนข้อความว่า — พื้นที่ส่วนบุคคล ผู้บุกรุกตายสถานเดียว!
ไม่เขียนว่ามีสุนัขดุแล้ว เพราะที่นี่เป็นอาณาเขตแผ่รังสีของเธอ ปกติเธอไม่มาที่นี่
สาเหตุหลักคือสุนัขไม่พอ กระจายกำลังไม่ทั่วถึง
ปักป้ายไว้เป็นเขตแดน ต่อไปถ้ารู้สึกว่ามีคนเข้ามา ก็ฆ่าเสีย
หลังจากเธอตอกป้ายลงไปแล้ว สุนัขก็กลับมา แต่ในหัวกลับไม่มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
หานชิงเซี่ยกวาดสายตามองบ้านทั้งสิบหลังนี้ รู้ว่าต้องบุกเข้าไปกวาดล้างบ้านทุกหลังจึงจะได้
เธอทิ้งสุนัขไว้ข้างนอกสี่ตัว แล้วพาตงเฟิง หนานเฟิง ซีเฟิง เป่ยเฟิง เริ่มตระเวนกวาดล้างบ้าน