"แต่ว่า พวกเราได้ยินจากวิทยุว่า ที่นั่นคือฐานที่มั่นผู้รอดชีวิตที่ใหญ่ที่สุดของเมือง A และที่นั่นยังมีทหารด้วย"
"สาวน้อย ที่นั่นใหญ่จริง แต่แย่จริง ๆ นะ" ป้าผู้หนึ่งพูดเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พวกหนูมาเข้าฐานที่มั่นเซิ่งเซี่ยของเราได้ โชคดีสุด ๆ แล้ว! อย่ากระโดดลงหลุมไฟเด็ดขาด!"
หานชิงเซี่ยโบกมือ "ไม่ต้องพูดแล้ว พวกคุณเลือกเองอย่างอิสระ จะเข้าฐานที่มั่นของฉัน ก็ต้องมาช่วยผลิตให้ฉันทุกวัน"
"ที่นี่มีงานอะไรบ้าง พวกเราเคยเป็นเสมียนออฟฟิศมาก่อน" เด็กสาวคนนั้นถามต่อ
"ที่นี่เราต้องทำไร่ เลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ จับแมลง สร้างบ้าน มีงานเยอะแยะไปหมด! เธอจะทำอะไรก็ได้ แต่ต้องทำงาน! ฉันก็ต้องทำงานเหมือนกัน! ทุกวันฉันต้องช่วยพ่อแม่รดน้ำผักกับให้อาหารหมู ไม่งั้นอดข้าว!" หวังอวิ๋นตัวพูด
คำพูดของเธอทำให้สีหน้าเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าเปลี่ยนไปทันที
อะไรนะ! ถึงกับให้เด็กทำงาน!
ไม่ทำงานก็อดกิน!
หานชิงเซี่ยมองสีหน้าของเด็กสาวคนนี้ ขี้เกียจจะพูดกับดอกไม้น้อยที่ความคิดยังอยู่ในเรือนกระจก "ให้เวลาสิบวิ ใครยอมอยู่ก็อยู่ ใครไม่อยากอยู่รีบไป"
"ผมยอมอยู่!" ผู้ใช้พลังแปรเปลี่ยนไตร่ตรองสามวินาที เป็นคนแรกที่ตอบตกลง
วันสิ้นโลกผ่านมาเกือบครึ่งปีแล้ว แม้พวกเขาจะถูกขังในออฟฟิศมาตลอด ไม่รู้ว่าข้างนอกเป็นอย่างไรแน่ แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ ตอนนี้ข้างนอกเต็มไปด้วยซอมบี้ ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว