หานชิงเซี่ยเดินกลับหลุมหลบภัยของตัวเองด้วยความพึงพอใจ
เพิ่งมาถึงหลุมหลบภัยก็ได้ยินเสียงดังมาจากชั้นสอง
“ท่านเจ้าของที่รักของข้า! ท่านกลับมาแล้ว!”
“มีอะไรงั้นหรือ เสี่ยวเซี่ย?”
“ท่านมีข้อความเสียงใหม่หนึ่งข้อความ ต้องการให้อ่านหรือไม่?”
“มีคนหาข้า? หาได้ยังไง?”
หานชิงเซี่ยสาวเท้าไปยังคอมพิวเตอร์หลักของเสี่ยวเซี่ย ตรงหน้าปรากฏจอเสมือนสว่างวาบขึ้น ภาพย่อส่วนอิเล็กทรอนิกส์ของหานชิงเซี่ยก็ปรากฏต่อหน้าเธอ
“สอดแทรกมาทางสัญญาณวิทยุ ต้นทางมาจากฐานที่มั่น K1!”
หานชิงเซี่ยนึกถึงลู่ฉีเหยียนขึ้นมาในบัดดล
ครั้งก่อนลู่ฉีเหยียนเคยถามคลื่นความถี่วิทยุของเธอ
เขามาหาเธอจริง ๆ ด้วย!
“ท่านเจ้าของที่รักของข้า เสี่ยวเซี่ยทำการรับสายให้ท่านอัตโนมัติเมื่อครู่ ต้องการให้อ่านหรือไม่?”
“อ่าน!”
เสี่ยวเซี่ยดีดนิ้ว ลำโพงคอมพิวเตอร์ก็เริ่มเล่นข้อความเสียงที่บันทึกไว้ ทันใดนั้นหานชิงเซี่ยก็ได้ยินบทสนทนากับปัญญาประดิษฐ์
“หานชิงเซี่ยหรือเปล่า? ถ้าใช่ช่วยตอบคลื่นความถี่นี้ด้วย ฉันลู่ฉีเหยียน มีเรื่องสำคัญจะหาคุณ”
“หาไม่ผิดหรอก! ที่นี่คือช่องของหานชิงเซี่ยผู้ยิ่งใหญ่ สวยที่สุด วิเศษที่สุด! ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรเจ้าคะ?”
หานชิงเซี่ย: “......”
“คุณคือ.......หานชิงเซี่ย?”
“ไม่ใช่เจ้าค่ะ ฉันชื่อเสี่ยวเซี่ย เซี่ยของหานชิงเซี่ยน่ะ!”
“เสี่ยวเซี่ยน่ะใคร?”
“ฉันเป็นเลขานุการน้อยของเจ้าของฉัน มีอะไรก็พูดมาเถอะ~ไม่ต้องเกรงใจ”