เธอกลับมายังโรงแรมที่พัก
ภายในห้องของเธอเต็มไปด้วยสิ่งของกองท่วม
เธอแจ้งพนักงานต้อนรับให้คนมาส่งของ โดยเปิดประตูแล้วให้วางข้างใน
ตอนนี้ทั้งบนโต๊ะ พื้น และเตียงล้วนเต็มไปด้วยข้าวของ
ยังมีไก่ทอดอีกไม่น้อยที่ยังร้อนกรุ่น
หานชิงเซี่ยโบกมือกวาดทุกอย่างเข้าสู่มิติส่วนตัวทีละชิ้น
คืนนี้พักที่นี่ก่อน รอจนวันรุ่งขึ้นจึงค่อยจากไป
ไหนๆ ก็จ่ายเงินแล้ว จะทิ้งเปล่าไม่ได้
ก่อนนอน หานชิงเซี่ยฝึกกายภาพนานสามชั่วโมง เหนื่อยถึงขีดสุด ทะลุขีดจำกัดร่างกายแล้วจึงไปอาบน้ำ จากนั้นตรวจดูกล้องวงจรปิดที่หลุมหลบภัยและโกดังของเธอ ก่อนเตรียมเข้านอน
ทั้งสองแห่งสงบเรียบร้อยดี เธอใช้หุ่นยนต์วีดีโอพูดกับเซี่ยเทียนสองสามคำ สั่งให้มันเฝ้าของไว้ รุ่งเช้าเธอจะกลับไป
เซี่ยเทียนตอบรับอย่างสมกับเป็นสัตว์ที่มีความเป็นมนุษย์ จากนั้นก็หมอบอยู่ในบ้านสุนัขในโกดัง เฝ้าสิ่งของอย่างว่าง่าย
หานชิงเซี่ยนอนหลับที่โรงแรมจนถึงหกโมงเช้าวันรุ่งขึ้น
เธอถูกปลุกด้วยเสียงหวูดรถตำรวจและรถพยาบาล
เธอพักอยู่โรงแรมกลางใจเมือง เก็บเสียงดีมาก ทว่าเธอเป็นคนอ่อนไหวอย่างยิ่ง แค่มีลมพัดหญ้าไหวนิดเดียวก็สะดุ้งตื่น
วินาทีแรกที่ได้ยินเสียงหวูด เธอพุ่งไปที่หน้าต่าง
เปิดม่านมองลงไป บนถนนมีรถตำรวจและรถพยาบาลจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเปิดหวูด
ไม่ไกลจากโรงแรมของเธอคือบาร์และสถานบันเทิงที่คนคับคั่ง รถตำรวจและรถพยาบาลเหล่านั้นล้วนเข้าออกมาจากที่นั้น