ยุ้งฉางขนาดยักษ์ตรงหน้า ว่างเปล่าโล่งโจ้ง
ไม่ใช่แค่ยุ้งฉางหมายเลขหนึ่ง ยุ้งฉางสุดท้ายหมายเลขสิบก็เหมือนกัน!
ไม่มีข้าวเปลือกเหลืออยู่สักเม็ด!
ยุ้งฉางว่างเปล่าจนพวกเขายืนอยู่ข้างในยังเกิดเสียงสะท้อน
ฉีซางรู้สึกเหมือนตัวเองถูกกระทบอย่างรุนแรง!
ถึงกับขนไปได้ทั้งหมดเลยรึ?!
แต่พวกเขาขับมาแค่รถพวกนั้น!
รถทั้งหมดบรรทุกเกินพิกัด บรรทุกได้มากสุดก็แค่ถังใหญ่ใบเดียว!
ข้าวหลักตรงนี้เป็นของหานชิงเซี่ยทั้งหมด เธอขนมันไปหมดแล้ว!
ลมหายใจของฉีซางสะดุด ความตะลึงที่ยิ่งใหญ่กว่าปรากฏในสมองของเขา
ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แค่ผู้มีพลังพิเศษสายน้ำ!
เธอยังเป็นผู้มีพลังพิเศษสายมิติส่วนตัว!
และมิติส่วนตัวของเธอ... ใหญ่จนน่าสะพรึงกลัวสุดขีด!
คิดถึงตรงนี้ ฉีซางรู้สึกเพียงว่าหัวใจตัวเองปั่นป่วนราวกับทะเลคลั่ง
ถูกสั่นสะเทือนจนเกินกว่าจะรับไหว!
เขายืนนิ่งอยู่กับที่เนิ่นนาน ดวงตาเย็นชาราวกับน้ำแข็งแตกกระจายเกลื่อนพื้น ความหยิ่งยโสทั้งหมด ความมั่นใจทั้งหมดถูกบดขยี้จนไม่เหลือซากต่อหน้าหานชิงเซี่ย!
ตั้งแต่เกิดมาเขาคือบุตรแห่งสวรรค์ในสายตาทุกคน
เขาอายุสามขวบก็เริ่มค้นคว้าโจทย์คณิตศาสตร์โอลิมปิก ห้าขวบก็ศึกษาเนื้อหามัธยมปลายทั้งหมดด้วยตัวเอง เจ็ดขวบได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ สิบห้าปีจบปริญญาเอก ผลงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตีพิมพ์นับไม่ถ้วน...