เมื่อได้ยินคำพูดของหานชิงเซี่ย ชาวบ้านทั้งหมดก็พากันโห่ร้องด้วยความยินดี
ทำงานกันอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น!
ตอนนี้ดินแดนของหานชิงเซี่ยมีพลเมืองทั้งหมด 46 คน นอกจากศาสตราจารย์หวังและพวกที่ทำงานวิจัยแล้ว คนอื่นที่เหลือทั้งหมดต้องมีส่วนร่วมในการผลิต
การผลิตคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง!
ในวันสิ้นโลก ฐานที่มั่นทั้งหมดขาดแคลนเสบียงก็เพราะไม่สามารถเริ่มการผลิตได้!
และจะต้องเริ่มการผลิตในช่วงแรกสุดเท่าที่เป็นไปได้ ยิ่งเริ่มเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งฟื้นฟูการผลิตได้เร็วเท่านั้น ฐานที่มั่นก็จะยิ่งมั่นคง!
แต่ในความเป็นจริง ฐานที่มั่นใหญ่ ๆ ต่างก็ไม่สามารถทำได้
เพราะประการแรก ในช่วงแรกของวันสิ้นโลกนั้นเต็มไปด้วยซอมบี้ ฐานที่มั่นแต่ละแห่งก็ถูกสร้างขึ้นมาชั่วคราว สถานที่ตั้งฐานก็เลือกอยู่ในพื้นที่ห่างไกลซอมบี้ มีสิ่งกีดขวางป้องกัน
นั่นทำให้พื้นที่เพาะปลูกของพวกเขาน้อยมาก และยิ่งในช่วงแรกที่มีผู้รอดชีวิตหลั่งไหลเข้ามาจำนวนมาก พวกเขาก็ยิ่งไม่มีที่ดินสำหรับทำการผลิต
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงแรกของวันสิ้นโลก พวกเขาต่างก็กำลังต่อต้านซอมบี้ ไม่สามารถปลีกตัวออกมาหยุดทำการผลิตได้เลย
และประการที่สอง ก็คือสภาพอากาศเลวร้ายกำลังจะมาเยือน
ปีหน้า จะต้องเผชิญกับสภาพอากาศเลวร้ายติดต่อกันสามปี
หานชิงเซี่ยในชาติก่อนเคยใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกมา 10 ปี ประสบการณ์เอาชีวิตรอด 10 ปีในวันสิ้นโลกไม่ใช่แค่การรับมือกับซอมบี้เท่านั้น แต่มันคือการที่เธอได้มองเห็นการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยตลอด 10 ปี
เธอมีวิสัยทัศน์ยาวไกลกว่าทุกคน 10 ปี เรื่องที่คนอื่นมองไม่ออก เธอมองเห็น