“ปัง ปัง ปัง!”
ภายใต้การประสานงานของหานชิงเซี่ยและสวีเส้าหยาง ทั้งคู่ปล่อยพลังพิเศษเต็มที่ กวาดล้างซอมบี้ในที่เกิดเหตุไปกว่าครึ่งอย่างรวดเร็ว
ลู่ฉีเหยียนและพวกเพิ่งได้สติเมื่อเห็นซอมบี้เหลือเพียงสองสามตัว รีบเข้าไปช่วย
บ้างก็ยิงปืน บ้างก็ใช้พลังพิเศษ
ไม่นานก็จัดการซอมบี้ผู้ดูแลทั้งสิบตัวจนหมด
ยังมีบางส่วนที่ตกลงไปในกองข้าวเปลือก ทุกคนรีบฉวยเวลาเปิดเครื่องจักรในยุ้งฉางช่วยคนทันที
กระทั่งสามทุ่มกว่า เหตุการณ์ในที่เกิดเหตุจึงนับว่าจบสิ้น
มีคนตกลงไปสิบกว่าคน ช่วยขึ้นมาได้สี่คน ที่เหลือล้วนถูกซอมบี้ตะครุบกัดก่อนจะกลายเป็นซอมบี้ทั้งหมด
ที่น่าสังเวชที่สุดคือหลัวหู่ที่ตกลงไปเป็นคนแรก ตอนถูกงัดขึ้นมาเหลือแต่โครงกระดูก ส่วนอื่นถูกซอมบี้ที่หิวโหยแทะกินจนหมด
จี้เจ๋อเห็นสภาพเพื่อนร่วมทีมของตัวเองเป็นแบบนี้ สีหน้าเคร่งขรึมถึงที่สุด
หลัวหู่เป็นทั้งเพื่อนร่วมบ้านเกิดและเพื่อนร่วมชั้นของเขา แต่เขาเรียนไม่จบมัธยมต้นก็ลาออก เขาไม่ใช่เด็กเรียนดีว่านอนสอนง่าย ตอนเรียนก็ชกต่อยกับคนอื่นบ่อยครั้ง เป็นเด็กมีปัญหาในสายตาครู ตอน ม.3 เขาไม่เรียนต่อ และเคยประกาศอย่างฮึกเหิมว่าจะออกไปสร้างตัวให้ยิ่งใหญ่ ให้พวกที่ดูถูกเขาได้เห็นดีกัน
แม้ความจริงแล้ว ตลอดหลายปีมานี้เขาทำงานจุกจิกในเมือง สูงไม่เป็นต่ำไม่เอา อยู่ได้ไม่กี่ปีก็กลับบ้านเกิดเป็นนักเลงข้างถนน หาแฟนก็ไม่ได้ แล้วจะเอาเมียที่ไหน ปีที่แล้วตอนเขากลับบ้าน เขาบอกว่า ถ้าปีหน้าเขายังหาเมียไม่ได้ ก็ให้เขายกน้องสาวทอมบอยที่ไม่มีใครเอาให้เขาแล้วกัน เขาจะยอมลำบากรับไว้