ด้วยสรรพสมุนไพรล้ำค่าที่เฮ่อฉือมอบให้ กับการดูแลเอาใจใส่ของเฮ่อซี และความมุ่งมั่นของเพ่ยเยี่ยนเอง ร่างกายของเขาก็ฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
วันวิวาห์ถูกกำหนดไว้หลังสามวัน ตระกูลเสิ่นก็ส่งคนมาแต่เนิ่นๆ
เสิ่นหรงยังคงสง่างามดังเช่นเคย นับตั้งแต่เหตุการณ์กลายเป็นปีศาจ เขากับฟางฉืออวี่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข สามีภรรยาหนุ่มสาวรักใคร่กลมเกลียว ประสานเสียงดั่งพิณและพิณใหญ่ สร้างความชื่นชมให้ผู้คนไม่น้อย
หลังจากที่เขาแต่งงาน เสิ่นหลิงซูก็มอบธุรกิจมากมายของตระกูลเสิ่นให้เขาดูแล เสิ่นหลิงซูอยากวางภาระเร็วๆ เพื่อจะได้พักผ่อนอย่างมีความสุขในบั้นปลาย
เสิ่นหรงผ่านการฝึกฝนในช่วงเวลานี้ ก็สุขุมรอบคอบขึ้นมาก
"อาซี ฉืออวี่ไม่ได้มาคราวนี้ เพราะนางตั้งครรภ์ หมอบอกว่าสองสามเดือนแรกท้องยังไม่แข็งแรง ไม่ควรเดินทางไกล รอให้นางร่างกายดีขึ้นก่อน แล้วจะมาหาเจ้า"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฮ่อซีก็ดีใจอย่างสุดซึ้ง "พี่สะใภ้ตั้งครรภ์หรือ!"
เสิ่นหรงมีสีหน้าเปี่ยมสุข "อืม ตรวจพบเมื่อเดือนก่อน"
เฮ่อซีพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ดีมาก ข้าจะได้เป็นป้าแล้ว!"
เสิ่นหรงยิ้ม "เมื่อเด็กคลอดออกมา เจ้าซึ่งเป็นป้าต้องมาหาแน่นอน อ้อ ต้องพาลุงของเด็กมาด้วย"
เพ่ยเยี่ยนกำลังชงชาอยู่ข้างๆ พอได้ยินคำว่า "ลุง" ก็รีบพูดขึ้นทันที "ข้าจะไปกับป้าของเด็กแน่นอน"
เฮ่อซีรู้สึกเขินอายเล็กน้อย แอบหยิกเอวเพ่ยเยี่ยนใต้โต๊ะ