「ท่านได้รับการเกณฑ์ตัวให้เป็นผู้กล้าคนที่ 42,782,408,421 แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แล้ว!」
「ผืนดินอุดมสมบูรณ์ที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลริน รวมถึงประชาชนแห่งอาณาจักร ต่างพากันโห่ร้องยินดีที่ท่านมาเยือน ขวัญกำลังใจของพวกเขาพุ่งสูงขึ้น!」
「โปรดกำจัดผู้รุกรานและทำภารกิจโดยตรงที่ราชามอบหมายให้สำเร็จ ท่านจะมีโอกาสได้เข้าไปพำนักในนครหลวง และได้รับรางวัลโดยตรงจากราชา พร้อมเกียรติยศอันสูงสุด!」
「บัดนี้ โปรดคว้าอาวุธข้างกาย แล้วช่วยชาวบ้านขับไล่ก็อบลินที่รุกรานหมู่บ้าน สร้างแนวป้องกัน ตีระฆังหอชัยชนะ ให้ราชาผู้ประทับอยู่ในนครหลวงได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของท่าน!」
「ระบบจะมอบหมายภารกิจจำนวนหนึ่งให้เป็นระยะตามความสามารถของท่าน โปรดทำให้สำเร็จตามกำหนด แล้วท่านจะได้รับรางวัลผู้กล้า!」
「ท่านได้รับสืบทอดที่ซ่อนของผู้กล้าคนก่อน ทรัพย์สินที่เขาทิ้งไว้จะเป็นทุนก้อนแรกบนเส้นทางผู้กล้าของท่าน」
「โปรดหยิบคู่มือผู้กล้าของท่านขึ้นมา กอบกู้ผืนแผ่นดินนี้ กำจัดจอมมาร และพยายามเป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้โลกให้จงได้!」
...................
อากาศชื้นเหนียวปนกลิ่นอับไหลเข้าสู่โพรงจมูก ยังมีกลิ่นคาวประหลาดติดมาด้วย ไม่กี่อึดใจก็ปลุกอู๋ซวงให้ตื่นขึ้นมาได้ ศีรษะของเขาหนักอึ้ง ราวกับเพิ่งผ่านอาการเมาค้างมาอย่างหนัก
「นี่ข้า...」
อู๋ซวงรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าผาก ข้างหูยังมีเสียงพูดไร้สาระจากไหนไม่รู้ดังก้อง ราวกับอยู่ห่างไกลมาก แต่กลับจำได้ชัดทุกคำ ประหนึ่งสลักลงในสมอง
「ข้าไม่ได้กำลังขับรถอยู่หรือ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...」
เขาพยุงตัวลุกจากเตียง สัมผัสได้ถึงผ้าหยาบที่แห้งแข็งจับตัวเป็นก้อน มือยังแตะโดนวัตถุแข็งยาวบางอย่างด้วย จึงหันไปมอง
「เชี่ย!!!」
อู๋ซวงตะโกนลั่น ร่างกระเด้งถอยหลังไปกว่า 2 เมตรราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ก่อนจะทรุดนั่งลงกับพื้น เขาจ้องเตียงพลางรู้สึกว่าหัวใจเต้นกระหน่ำ
บนเตียงมีโครงกระดูกแห้งกรังนอนอยู่ ไม่รู้ว่านอนอยู่ตรงนั้นมานานเท่าไรแล้ว เนื้อหนังย่อยสลายไปหมด เหลือเพียงผ้าขาดวิ่น กับเส้นเอ็นและเส้นผมสีน้ำตาลเหลืองที่ย่อยสลายได้ยาก มองเผิน ๆ ยังพอคล้ายร่างคน
อู๋ซวงเคยเห็นคนตายมาแล้ว แต่ส่วนใหญ่นอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าใกล้ศพขนาดนี้ เขาตกใจจนสมองว่างเปล่า
ผ่านไปสิบกว่าวินาที เขาจึงค่อย ๆ ตั้งสติได้ ดูเหมือนเมื่อครู่เขาจะคลำโดนกระดูกต้นขาของอีกฝ่าย ผ้าปูเตียงแห้งแข็งและดำคล้ำเพราะชุ่มไปด้วยน้ำเหลือง เขายังนอนหลับอยู่บนนั้นมาตั้งนาน
「อ้วก!!!」
อู๋ซวงอาเจียนออกมาอย่างหมดสภาพ ท้องไส้ปั่นป่วนจนอาหารมื้อกลางวันแทบทั้งหมดถูกขย้อนออกมา
แต่หลังอาเจียนเสร็จ เขาก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาก นั่งอยู่บนพื้นพลางสำรวจห้องนี้อีกครั้งและคิดถึงสถานการณ์ของตัวเอง
ห้องมีพื้นที่ไม่กว้างนัก ไม่ถึง 20 ตารางเมตร มีหน้าต่างเพียงบานเดียว ซึ่งถูกคลุมด้วยผ้าสีเทาขาดเป็นรู แม้แต่ประตูที่ดูเป็นประตูหน่อยก็ยังไม่มี
อย่างแรกต้องตัดเรื่องฝันออกไป เพราะทุกอย่างสมจริงเกินไป ป่านนี้เขาควรจะตื่นขึ้นมาแล้วต่างหาก
「นี่ข้าโชคดีจนน่าตกใจ ได้ข้ามมิติมายังต่างโลกหรือไง?」
เขาคาดเดา เสียงพูดในฝันก่อนหน้านี้ดังก้องขึ้นในสมองอีกครั้งอย่างชัดเจน เขาค่อย ๆ เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้มากขึ้น
「ผู้กล้า... อาณาจักร... จอมมาร... ข้าข้ามมายังโลกแฟนตาซีเวทมนตร์ แล้วกลายเป็นผู้กล้าต่างโลกงั้นหรือ?」
「ไม่สิ ถ้าอย่างนั้นข้าก็ควรอยู่ในพระราชวัง มีวงเวทอัญเชิญอยู่ใต้เท้า แล้วก็มีเจ้าหญิงยืนอยู่ตรงหน้าสิ?」
「ไม่มีอะไรตรงกับที่คิดไว้เลยสักอย่าง นอกจากเรื่องผู้กล้า...」
อู๋ซวงพึมพำ รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลเลยสักนิด ไม่เหมือนฉากในมังงะแนวผู้กล้าสุดคลาสสิก
ยิ่งไปกว่านั้น ศพของผู้กล้าคนก่อนก็นอนอยู่ตรงนั้น แถมในข้อมูลระบบยังมีรายชื่อผู้กล้าคนก่อนหน้าก่อนหน้านั้นอีกตั้งหลายรุ่น ทุกถ้อยคำล้วนเผยให้เห็นถึงความผิดปกติ
ไม่ชอบมาพากล
โลกนี้ต้องมีอะไรผิดปกติแน่!
เขามองหน้าต่างที่มีแสงลอดผ่าน ลองเรียกระบบออกมา แต่ก็ไม่สำเร็จ
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจทำตามคำชี้แนะของ「ระบบ」และตรวจดูทุนก้อนแรกของตัวเองให้แน่ใจเสียก่อน
「ขออภัยที่ล่วงเกิน...」
เขาพูดเสียงเบา เดินเข้าไปหาร่างโครงกระดูก แล้วพบว่ามันเหลือเพียงแขนขวา
บริเวณสะบักแขนซ้ายยังมีผ้าป่านที่ผุกร่อนพันอยู่ ดูเหมือนตอนมีชีวิตเคยใช้พันแผล คงได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ทนต่อไปไม่ไหว จึงตายอยู่บนเตียง
ถึงจะเป็นเช่นนั้น มือขวาของมันยังกำขวานมือเล่มหนึ่งที่ขึ้นสนิม ด้ามไม้ผุกร่อน นิ้วมือที่เกาะด้ามไว้ทำให้ด้ามขวานบางส่วนดำคล้ำ
นี่มันเกินไปหน่อยแล้วมั้ง...
อู๋ซวงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เขาค่อย ๆ หยิบขวานมือขึ้นสนิมมาไว้ในมือ ทันใดนั้น เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากภายในโครงกระดูก ทำเอาอู๋ซวงสะดุ้งโหยง
「เชี่ย!」เสียงร้องดังขึ้นอีกครั้ง
อู๋ซวงเพ่งมองให้ดี พบว่าเป็นหนูอ้วนตัวหนึ่ง ความอับอายพลันเปลี่ยนเป็นความโกรธ
「ไอ้เวรเอ๊ย!」
เขาคว้าขวานไล่ตามไป ใช้เวลาไม่นานก็จัดการหนูยักษ์ยาวเกือบ 20 เซนติเมตรจนกลายเป็นหนูตายได้ อารมณ์ของเขาก็สงบลงไม่น้อย
เมื่อกลับมาหาร่างโครงกระดูกอีกครั้ง อู๋ซวงถือขวานมือกันบาดทะยักไว้ คราวนี้เขาฉลาดขึ้น ใช้ด้านแบนของขวานเขี่ยผ้าบนร่าง แล้วค้นดูจนทั่ว ไม่พบหนูตัวที่สองโผล่ออกมา แต่กลับเจอสมุดเล่มเล็กขนาดเท่าฝ่ามืออยู่ใต้ศพ ปกสีดำขลิบทอง ดูหรูหราไม่น้อย มีตัวอักษรสี่คำเขียนไว้ว่า「คู่มือผู้กล้า」
อู๋ซวงดึงคู่มือออกมาไว้ในมือ สัมผัสได้ว่ามันทำจากหนังชั้นดีบางชนิด ดูใหม่เอี่ยมราวกับเพิ่งออกจากโรงงาน
ทันทีที่เขาหยิบคู่มือขึ้นมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู
【ผูกคู่มือผู้กล้าเรียบร้อยแล้ว ท่านสามารถเรียกออกมาตรวจดูได้ทุกเมื่อ】
จากนั้นคู่มือก็แปรเปลี่ยนเป็นละอองสีฟ้าแล้วหายวับไป ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
เมื่ออู๋ซวงต้องการ คู่มือก็ปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง ดูมีเวทมนตร์อยู่เหมือนกัน
เขาเปิดคู่มือ หน้าแรกบันทึกสถานะของเขาไว้
ชื่อ: อู๋ซวง
หมายเลขผู้กล้า: 42,782,408,421 อาชีพ: ผู้กล้าฝึกหัด
สุขภาพ: 100% พละกำลัง: 100% ความเป็นมนุษย์: 108 สี: ขาว
ค่าพลังเวท: 10 (เมื่อเหลือศูนย์จะตกอยู่ในสภาวะอ่อนแอ ต้องใช้เวลา 24 ชั่วโมงจึงจะฟื้นตัวเต็มที่ ความเร็วในการฟื้นฟูขึ้นอยู่กับคุณสมบัติเวทมนตร์)
(ความเป็นมนุษย์คือสิ่งที่ประกอบขึ้นจากอารมณ์ ความทรงจำ การรับรู้ตัวตน และความปรารถนา ไม่ได้มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่มี สิ่งมีชีวิตอื่นก็มีเช่นกัน เพียงแต่มนุษย์แสดงออกได้หลากหลายที่สุด จึงเรียกสิ่งนี้ว่าความเป็นมนุษย์
ความเป็นมนุษย์เป็นทรัพยากรที่วัดปริมาณได้ในโลกนี้ ทั้งยังใช้เป็นสิ่งแลกเปลี่ยนหรือสื่อกลางในการร่ายเวทได้
หากความเป็นมนุษย์ต่ำเกินไป จะสูญเสียตัวตนและกลายเป็นศพเร่ร่อนที่ไร้สติ อยู่กึ่งกลางระหว่างความเป็นกับความตาย
หากความเป็นมนุษย์สูงเกินไป บุคคลนั้นอาจตกอยู่ในอารมณ์สุดขั้วจนควบคุมตัวเองไม่ได้ จมดิ่งสู่ความหมกมุ่นและบ้าคลั่ง หรืออาจได้รับพลังพิเศษด้วยเช่นกัน)
พรสวรรค์: ตัวประกอบไร้ชื่อ
(ตัวประกอบไร้ชื่อ: ประวัติชีวิตของท่านธรรมดาเกินไป สะอาดว่างเปล่าประหนึ่งกระดาษเปล่า เรียกได้ว่าเป็นตัวประกอบไร้ชื่อมาตรฐาน ดังนั้นความเป็นมนุษย์ของท่านจึงมุ่งไปสู่สีขาวตามธรรมชาติอยู่เสมอ ไม่ตกอยู่ในอารมณ์สุดขั้วได้ง่าย อย่างมากไม่เกินหนึ่งเดือน ความเป็นมนุษย์ของท่านก็จะกลับเป็นสีขาวธรรมดาที่สุดอีกครั้ง)
ความสามารถ: ไม่มี
เวทมนตร์: เวทตรวจสอบ
(เวทตรวจสอบ: เวทตรวจสอบเป็นเวทมนตร์พิเศษที่ระบบมอบให้ผู้กล้า สามารถใช้ตรวจสอบเป้าหมายได้ การร่ายเวทใช้ค่าพลังเวท: 1 ข้อมูลจะถูกบันทึกไว้ในคู่มือผู้กล้า และสามารถเปิดอ่านได้ทุกเมื่อในสารานุกรม
หากอยู่ห่างจากเป้าหมายมากเกินไป หรือระดับพลังแตกต่างกันมากเกินไป เวทตรวจสอบจะได้ข้อมูลเพียงบางส่วน หรืออาจไม่ได้ข้อมูลใดเลย)
พละกำลัง: 4 (0/100)
ความว่องไว: 5 (0/200)
ร่างกาย: 5 (0/200)
เจตจำนง: 5 (0/200)
พลังเวท: 5 (0/200)
ระดับพลังต่อสู้โดยรวม: -1 (ระดับพลังต่อสู้โดยรวมเท่ากับผลรวมคุณสมบัติทั้งหมดลบ 25)
「พลังต่อสู้ -1? ตัวประกอบไร้ชื่อ... นี่มัน...」
ตอนนี้อู๋ซวงได้แต่หวังว่าตัวเองจะเป็นพวกกระจอกที่มีพลังต่อสู้แค่ 5 แต่ก็ไม่ใช่ และที่น่าประหลาดยิ่งกว่าก็คือ...
「ความเป็นมนุษย์... โลกเวทมนตร์ที่จริงจังจะมีอะไรแบบนี้ได้ยังไง?」
「ผิดปกติ! ผิดปกติอย่างยิ่ง ผิดปกติเต็มร้อย!」
หัวใจของอู๋ซวงหนักอึ้ง เขามองหน้าต่างที่ถูกผ้าขาดคลุมไว้หลวม ๆ แล้วเดินเข้าไปหา