สมองของฉินเกอหยุดคิดไปชั่วขณะ
แววตาดูใสซื่อขึ้นหลายส่วน
เขา…เห็นภาพหลอนหรือ?
ไม่อย่างนั้นเขาจะได้ยินคำพวกนี้จากปากสวี่ซิงเฉินได้ยังไง?
คำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากสวี่ซิงเฉินได้ยังไงกัน?
ฉินเกอก็เป็นแบบนี้ มองสวี่ซิงเฉินด้วยสีหน้างุนงง
ทั่วร่างของสวี่ซิงเฉินถูกย้อมเป็นสีชมพูสวยงาม ผมเปียกชื้น หยดน้ำไหลจากลำคอลงมาตามกระดูกไหปลาร้าแล้วหยดลงในอ่างอาบน้ำ
ชั่วขณะที่เขากัดเขา สิ่งแรกที่เขารู้สึกได้คือความหอมหวานที่แผ่กระจายไปทั่ว
เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปาก กลิ่นหอมยิ่งเข้มข้นขึ้น
ลองคิดดูดีๆ นอกจากหอมแล้วยังหวานอีกด้วย
สายตาของเขาเริ่มเลื่อนต่ำลงอย่างควบคุมไม่ได้
เขารู้มากกว่าที่สวี่ซิงเฉินคิด เรื่องพวกนั้นถูกยัดเยียดให้เข้ามาในสมอง เป็นเศษเสี้ยวความทรงจำนับไม่ถ้วน
เคยทำให้เขาคลื่นไส้แทบอยากทำลายโลกทั้งใบ
ถ้า…
เป็นเขากับดวงดาวล่ะ?
เซลล์เริ่มเดือดพล่าน ความสุขแผ่ซ่านจากศีรษะไปทั่วร่าง
ลมหายใจถี่กระชั้น…
สั่นสะท้าน…
สิ่งน่าขนลุกน่าคลื่นไส้ในสมองเขา ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอีกแบบอย่างสมบูรณ์
ชั้นบางๆ ที่คอยปกคลุมมาตลอดถูกเปิดออก ราวกับว่าเขาฉุกคิดขึ้นมาได้ในพริบตา
เขากับดวงดาว สามารถมีความเป็นไปได้อีกแบบ