ข้อความในเบื้องหลังมือถือ ฉินเกอมองเห็นทั้งหมด
สวี่ซิงเฉินอาศัยความสัมพันธ์ของเฉียนเหล่ยเหล่ย นัดพบคุณหมอหลินอีกครั้ง
เขาบรรยายอาการของตัวเองอย่างละเอียด แววตาของคุณหมอหลินยิ่งเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ
คุณหมอขีดเขียนลงในแฟ้มประวัติคนไข้
"นอกจากนี้แล้ว ยังมีอาการอื่นอีกหรือเปล่า"
สวี่ซิงเฉินครุ่นคิด "ฤทธิ์ยาก็เริ่มอ่อนลงเรื่อย ๆ แล้วครับ ผมมักจะควบคุมตัวเองไม่ได้"
คุณหมอหลิน "ได้ลองกับคนอื่นหรือยัง ตอนนี้ยืนยันได้แน่ใจแล้วใช่ไหมว่ารับการสัมผัสจากเขาได้แค่คนเดียว"
"ครับ"
สวี่ซิงเฉินตอบอย่างหนักแน่น
คุณหมอหลินเขียนประโยคสุดท้ายลงในแฟ้มประวัติ "ถ้าอย่างนั้นก็ค่อนข้างยุ่งยากหน่อย"
"แค่การสัมผัสแบบผิวเผินธรรมดา ไม่เพียงพอต่อการดำเนินของโรคอีกต่อไปแล้ว"
โรคทางจิตเวชแบบนี้ การรักษาล้วนยุ่งยากมาก และส่วนใหญ่ต้องมีทางออกทางอารมณ์ หากเก็บกดไว้มีแต่จะถูกตีกลับรุนแรงกว่าเดิม
คุณหมอหลินไม่รู้จักฉินเกอ ทั้งไม่เคยได้ยินชื่อและข้อมูลเจาะจงของฉินเกอจากปากสวี่ซิงเฉิน
จากคำบรรยายของสวี่ซิงเฉิน เขากับ "เพื่อน" คนนั้นเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เหนือกว่าเพื่อนธรรมดาทั่วไป
เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเริ่มชอบเขาเมื่อไหร่ หลังจากเป็นโรคนี้ อารมณ์ต่าง ๆ ถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น เขายิ่งควบคุมพฤติกรรมของตัวเองไม่ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ
ปัญหาสำคัญตอนนี้ก็คือ เพื่อนคนนั้นของเขา เพราะปมครอบครัวในวัยเด็ก จึงรังเกียจความสัมพันธ์ระหว่างเพศเดียวกันอย่างรุนแรง