สีหน้าฉินเกอเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาคว้าสวี่ซิงเฉินไว้แล้วเตรียมวิ่งหนี
อวิ๋นฉือกระโดดลงจากดาดฟ้าเรือ เดินสองสามก้าวมาถึงตัวฉินเกอ
ยกเท้าถีบเขา แล้วตบเขาแรง ๆ อีกหลายฉาด
“เกิดมาอวดดีนักใช่ไหม??”
“ไอ้ชั่ว! แกกำลังทำอะไร?”
“ไม่กี่วันที่ไม่ได้เจอแก ก็ก่อเรื่องแบบนี้ขึ้นมาใช่ไหม? หาที่ตายรึไง?”
“ยังไม่รีบปล่อยดวงดาวอีก!”
อวิ๋นฉือโกรธแทบบ้า กำลังเที่ยวอย่างสบายใจอยู่แท้ ๆ กลับได้รับโทรศัพท์จากหลินซู
บอกว่าฉินเกอและสวี่ซิงเฉินหายตัวไป ข้าวของทุกอย่างอยู่ที่บ้านทั้งคู่ สองคนนั้นหายไปดื้อ ๆ แถมไม่ได้เอามือถือไปด้วย
นางเคยได้ยินดวงดาวพูดถึงหลินซู รู้ว่าหลินซูเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาคนปัจจุบันของสวี่ซิงเฉิน ก็ไม่สงสัยคำพูดของนาง
แถมลูกชายตัวเอง ตัวนางก็รู้ดี อย่ามองว่าฉินเกอปกติดูเหมือนคนธรรมดา ลึก ๆ แล้วเขาเป็นคนบ้าคลั่ง
มีก็แต่สวี่ซิงเฉินที่พอจะควบคุมเขาได้บ้าง
อวิ๋นฉือไม่รู้ว่าฉินเกอกับสวี่ซิงเฉินเกิดอะไรขึ้น
นางรีบส่งคนไปตามหาฉินเกอและสวี่ซิงเฉินทันที
ฉินเกอทำอะไรหลายอย่างเพื่อขัดขวางพวกเขา พวกเขาสืบไปสืบมา ก็สืบได้แค่ว่าฉินเกอเรียกเฮลิคอปเตอร์ไป แล้วพวกเขาก็บินหนีไป
เส้นทางถูกฉินเกอวางแผนมาอย่างดี ชั่วขณะหนึ่งหาตัวไม่พบ
อวิ๋นฉือกับหลินซูกังวลจนไม่ได้นอนทั้งคืน ตรวจสอบกันตลอดคืน ภายหลังสืบทราบว่ามีเรือสำราญลำหนึ่งในชื่อของสวี่ซิงเฉินช่วงนี้มีความเคลื่อนไหว
พวกนางจึงรีบตามมาจนถึงที่นี่