"พี่สาว ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย?"
โจวจวิ้นฉีวิ่งมาหาซูจิ่นชู ดวงตาเป็นประกายมองเธอ ถามด้วยความตื่นเต้น
หานจิ้งเห็นโจวจวิ้นฉี ดวงตาเป็นประกาย รีบเอาศอกกระทุ้งซูจิ่นชูถามว่า "เสี่ยวชู น้องชายคนนี้เป็นใคร?"
"เขาก็คือโจวจวิ้นฉี ก่อนหน้านี้เขาช่วยฉันไว้หลายครั้ง" ซูจิ่นชูรีบแนะนำให้หานจิ้งฟัง
โจวจวิ้นฉียิ้มทักทายหานจิ้งอีกครั้ง "สวัสดีครับพี่สาว"
"สวัสดีจ้ะ สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อหานจิ้ง เรียกฉันว่าพี่หาน หรือพี่จิ้งก็ได้" หานจิ้งแนะนำตัวด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม
มิน่าล่ะ ตอนนี้ใครๆ ก็ชอบหนุ่มน้อยหมาน้อย แน่นอนว่าพลังทำลายล้างของน้องชายก็ทรงพลังพอ
มีใครจะปฏิเสธหนุ่มใหญ่ที่ดวงตาเป็นประกายและใบหน้าเต็มไปด้วยคอลลาเจนได้?
"เธอสำรวมหน่อย อย่าไปทำให้เด็กเขาตกใจ" ซูจิ่นชูกดเสียงต่ำเตือนเธอ
หานจิ้งพูดว่า "น้องชายโจวไม่กลัวหรอกน่า ดูก็รู้ว่าเป็นหนุ่มน้อยสดใสบึกบึน อะไรๆ ก็ผ่านมาหมดแล้ว น้องชาย ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม มานั่งกินด้วยกันสิ?"
"ไม่ล่ะครับ ผมมากับเพื่อน แค่มาทักทายพี่สาวครับ พี่สาว ผมไปก่อนนะครับ" โจวจวิ้นฉีหน้าขึ้นสีพูดกับซูจิ่นชู
ซูจิ่นชูพยักหน้า
หานจิ้งมองส่งเขาเดินไปอีกโต๊ะหนึ่ง พอนั่งลงแล้วยังยิ้มสดใสมาทางพวกเธอ เพราะเขายิ้มให้พวกเธอ เหล่าหนุ่มน้อยหมาน้อยทั้งโต๊ะก็เลยมองมาทางพวกเธอด้วย แล้วยิ้มสดใส
ภาพนี้ ช่างรื่นรมย์ตาเสียจริง!
"วัยหนุ่มสาวดีจริงๆ เห็นพวกเขาแล้ว ฉันรู้สึกว่าความหนุ่มสาวของฉันกลับมาแล้ว"