“เอาเถอะ วางไว้ตรงนี้แหละ พรุ่งนี้ค่อยดู!”
พูดจบ หยางหลิ่วก็กลับเข้าไปในที่พักทันที
หมาป่าสีเทาเดินตามเข้าไปด้วย พอเข้ามาก็ได้กลิ่นหอมจากหม้อ หางของมันจึงแกว่งไหวไม่หยุด
หยางหลิ่วได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ
หลังจากไปยังดินแดนลึกลับคราวนั้น เขาก็มองออกแล้ว
หมาป่าสีเทาติดตามเขาก็เพื่อกินฟรี ถ้าจะให้มันวิ่งหนีละก็ มันวิ่งเร็วยิ่งกว่าใครเสียอีก
“เอาละ! รออีกเดี๋ยวค่อยกิน นี่เป็นสมุนไพรระดับตำนานเชียวนะ!”
“โฮ่ง—”
【ฮ่า ๆ ๆ! หมาป่าตามล่าสมบัติกลายเป็นหมาป่าจอมตะกละไปแล้ว! กินเสร็จหมาป่าสีเทาจะหลับต่ออีกหรือเปล่า!】
【หมาป่าสีเทานี่มีวาสนาจริง ๆ! หงไท่หลางทำได้แค่ข้าวผัดไข่! ตอนนี้ตามเทพหยาง กินดีอยู่ดี! แถมยังได้กินสมุนไพรระดับตำนานขั้นสองอีก!】
【อยากรู้ว่าคืนของได้ไหม คราวก่อนของระดับมหากาพย์ยังคืนได้เลย!】
【คนข้างบนพูดยากนะ คราวนี้บัวหิมะหมื่นปีมีสรรพคุณดั้งเดิมเหลือแค่สามส่วน ไม่รู้ว่าฤทธิ์ยาจะเทียบกับของระดับมหากาพย์ขั้นสองนั่นได้แค่ไหน!】
——
พิภพเถื่อนร้าง
พอถึงเที่ยงคืน ระบบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมา
【ติ๊ง! วันใหม่เริ่มต้นแล้ว โฮสต์ต้องการเปิดใช้ฟังก์ชันวิเคราะห์หรือไม่!】
“ยังไม่เปิด!”
หลังตอบระบบ หยางหลิ่วก็หยิบการ์ดค่าจ้างออกมา แล้วใช้ฟังก์ชันอัญเชิญกับการ์ด “พอฟ้าสางแล้ว ก็ถางพื้นที่รกร้างต่อ ไปถางตรงนอกลานบ้านใกล้กำแพงฝั่งตะวันตก!”
“อัญเชิญต่อเนื่องห้าวัน! เนื้อที่ต้องใช้ในแต่ละวันวางไว้ในคลังแล้ว ตอนจะกลับอย่าลืมหยิบไปด้วย!”