หยางหลิ่วไหว้เสร็จก็ลุกขึ้นยืน ปัดดินบนมือออก
ทันใดนั้น เขาก็นิ่งงันไป
เพราะว่า...
รูปปั้นส่องแสงขึ้นมา
ใต้รูปปั้นเทพธิดาเอลฟ์ เถาวัลย์บนฐานราวกับมีชีวิตขึ้นมา ค่อย ๆ คลี่ตัวออก ก่อนหยั่งรากลงดิน ด้านหลังนางมีต้นอ่อนสูงไม่ถึงหนึ่งเมตรงอกขึ้นมา ใบเป็นสีฟ้า ลำต้นสีน้ำตาลเข้ม
หยดน้ำในมือของนางไหวเบา ๆ ตามไปด้วย หยดน้ำอีกหยดกำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ หยางหลิ่ววางชามดินเผาที่เตรียมไว้ก่อนแล้วรองไว้ด้านล่าง
“หืม?! นี่มัน...” หยางหลิ่วเบิกตากว้าง “เทพแสดงปาฏิหาริย์แล้วหรือ?!”
ในเวลาเดียวกัน บนดาวสีน้ำเงิน ณ ต้าซย่า
เหตุการณ์คล้ายกันกำลังเกิดขึ้นในที่พักพิงนับไม่ถ้วน!
บรรดาคุณยายและคุณตาผมขาว ต่างค้นกระถางธูป ธูป และเงินกระดาษที่เก็บซ่อนไว้ก้นหีบออกมา จากนั้นกลุ่มคุณยายก็จุดธูปด้วยมือที่สั่นเทา แล้วปักลงบนโต๊ะบูชา
พวกท่านประนมมือ แล้วก้มลงกราบอย่างเลื่อมใส
สิ่งที่พวกท่านกราบไม่ใช่รูปปั้น แต่เป็นเทพที่กราบไหว้มาทั้งชีวิต
【แม่ฉันจุดธูปแล้ว!! แม่บอกว่ากราบเทพมาทั้งชีวิต วันนี้หวังว่าจะได้กราบเทพจริง ๆ สักองค์!!】
【คุณย่าฉันรื้อกระถางธูปที่ได้มาตอนแต่งงานออกมาแล้ว!! คุณย่าบอกว่าในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์สักที!!】
【ทั่วประเทศกำลังจุดธูปกันหมดเลยเหรอ?? นี่ต้าซย่าของเรากำลังจะเข้าสู่ยุคกราบเทพทั่วประเทศแล้วหรือไง? ฮ่า ๆ ๆ!】
ในห้องถ่ายทอดสดทางการของต้าซย่า หลิวปิงปิงเชิญคุณยายท่านหนึ่งมา