ผู้อาวุโสใหญ่ได้ยินดังนั้นก็หันไปมอง
เห็นบนจอแสง หยางหลิ่วกับเซวียหรงหมอบลงเรียบร้อยแล้ว ปืนเอ็มจีสามซึ่งได้ฉายาว่าเครื่องฉีกผ้าเล็งไปยังฝูงหมีขาวด้านล่าง
「พี่หลิง หนีเร็ว!」
บนภูเขา หยางหลิ่วตะโกนใส่หลิงอวิ้นเสียงดัง
นิ้วเหนี่ยวไกทันที
「ตะตะตะ—」
「โฮก—!!!」
เผ่าสัตว์หมีขาวที่พุ่งนำหน้า ยังไม่ทันได้ร้องโหยหวน ก็ถูกปืนกลในมือหยางหลิ่วกราดยิงจนพรุนเป็นตะแกรง
「ให้ตายสิ!!」
เซวียหรงเห็นเผ่าสัตว์หมีขาวล้มระเนระนาด บาดเจ็บสาหัสไปเป็นแถบ
จากนั้นก็หันไปพูดกับหยางหลิ่วว่า 「พี่หยาง! ปืนของพี่นี่แรงเกินไปแล้ว!」
「อย่ามัวอึ้ง!」หยางหลิ่วตะโกน 「สายกระสุน!」
「มาแล้ว!」เซวียหรงตอบ มือไวตาไว รีบเปลี่ยนสายกระสุนใหม่ก่อนสายเดิมบนปืนกลจะหมดเกลี้ยง
เสียงปืนของเครื่องฉีกผ้าดังแทบไม่ขาดช่วง กระสุนพุ่งเข้าใส่เผ่าสัตว์หมีขาวไม่หยุดหย่อน!
「ตะตะตะ—ตะตะตะ—ตะตะตะ—!!」
เสียงปืนกลก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาอยู่นาน คล้ายเสียงผืนผ้าถูกฉีก
ดังต่อเนื่องทีละเสียง ไม่มีหยุดพัก
นี่แหละ!
คือที่มาของชื่อเครื่องฉีกผ้า!
ฝูงหมีขาวตะลึงงัน!
พวกมันมีชีวิตมานานขนาดนี้ ยังไม่เคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อน!
ฝ่ายตรงข้ามมีเพียงมนุษย์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งหมอบอยู่บนภูเขา มือยกแท่งที่พ่นไฟขึ้นมา
ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็อ่อนแอจนแทบไม่มีอะไรเทียบได้
แต่ไม่ว่ามันจะมองไปทางไหน พวกพ้องก็ล้มลงเป็นแถบ!
อยากบุกก็ขึ้นไปไม่ได้!