ชะตาแผ่นดินกับการเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง: เริ่มต้นด้วยปืนไรเฟิลซุ่มยิง

ตอนที่ 39 เอาชีวิตรอดในแดนรกร้างตามชะตาประเทศ: เปิดฉากมากับปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนึ่งกระบอก

6 นาที· 1.4K คำ

ปิดช่องแชตผู้บุกเบิกแล้ว หยางหลิ่วก็ผลักประตูคลานออกจากที่พักพิง

ด้านนอก เสวี่ยจีพาคนในเผ่ามา 3 คน รวมกับคนเถื่อนที่เพิ่งมาใหม่อีก 4 คน ทั้ง 8 คนกำลังทำงานกันอยู่

เมื่อเห็นหยางหลิ่วออกมา

เสวี่ยจีก็เอ่ยว่า “เทพสูงส่ง ท่านตื่นแล้วหรือขอรับ?”

“อืม! วันนี้พวกเจ้าต้องสร้างห้องรมควันกับโกดังให้เสร็จ! เสวี่ยกู่ เจ้านำคนใหม่ไปเก็บใบสนกับกิ่งสนมาคนหนึ่ง”

“เสวี่ยโย่ว ช่วงเช้าข้าจะสอนเจ้าเผาเครื่องปั้นดินเผา ช่วงบ่ายคอยเฝ้าเตา อุณหภูมิห้ามลดลงเด็ดขาด!”

“เสวี่ยจี ช่วงบ่ายเจ้านำคนไปขนหิน แล้วก่อกำแพงลานบ้านให้สูงขึ้น!”

“เสวี่ยเสีย วิธีบุกเบิกพื้นที่รกร้างที่ข้าสอนเจ้าเมื่อวาน ยังจำได้ไหม?”

“จำได้!”

“ดี รอเดี๋ยวข้าจะทำจอบไม้ให้ แล้วเจ้าไปบุกเบิกพื้นที่รกร้าง!”

“รับบัญชาเทพสูงส่ง!”

เมื่อสั่งงานเสร็จ หยางหลิ่วก็ให้พวกเขาไปทำงาน ส่วนตนหยิบมีดบุกเบิกกับขวานมาทำจอบไม้ให้เสวี่ยเสีย

เวลาเพียงพริบตาก็ล่วงเข้าสู่เที่ยงวัน

โกดังกับห้องรมควันสร้างเสร็จแล้ว ทั้งหมดประกอบขึ้นจากท่อนไม้กับไม้ไผ่ หลังคาปูด้วยหญ้าแห้ง ส่วนผนังก่อจากไม้ที่ตั้งเรียงเป็นแนว แล้วอัดดินไว้ตรงกลาง

ช่วงบ่าย ทุกคนต่างแยกย้ายไปทำงานตามคำสั่งของหยางหลิ่ว

หยางหลิ่วสะพายเอ็มยี่สิบสี่ หยิบกระสุน 300 นัดใส่กระเป๋า จากนั้นสะพายดาบซามูไรไว้ด้านหลัง เหน็บมีดบุกเบิกไว้ที่เอว แล้วเดินไปเตะหมาป่าสีเทาที่หน้าประตู

“หมาป่าสีเทา พาข้าไปหาสัตว์ล่า!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป