“เอาละ คืนนี้ฉันเลี้ยงเกี๊ยวทุกคนเอง!”
“หมาป่าสีเทา ไปดูแถวนี้สิว่ามีไก่ป่าหรือเปล่า จับกลับไปสักสองสามตัว เอาแม่ไก่มานะ!”
“โฮ่ง——”
พอได้ยินคำสั่ง หมาป่าสีเทาก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
หยางหลิ่วชักมีดบุกเบิกออกมา ก่อนจะย่อตัวลงเก็บกุยช่ายบนพื้น
เขาตัดกุยช่ายออกมาเป็นกำ ๆ จากนั้นใช้พลั่วสนามขุดถอนขึ้นมาทั้งรากทั้งดิน แล้วเก็บใส่เป้
【ประกาศจากพิภพเถื่อนร้าง】
【ผู้บุกเบิกต้าซย่า หยางหลิ่ว เก็บกุยช่ายป่าได้ 140 ชั่ง และดอกกุยช่าย 15 ชั่ง!】
【กระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า คืนกุยช่ายป่า 1,400,000 ชั่ง และดอกกุยช่าย 150,000 ชั่งให้ประเทศต้าซย่า!】
——
【ประกาศจากพิภพเถื่อนร้าง】
【ผู้บุกเบิกต้าซย่า หยางหลิ่ว เก็บรากกุยช่ายป่าได้ 70 ต้น!】
【กระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า คืนกุยช่ายป่า 700,000 ต้นให้ประเทศต้าซย่า!】
——
หลังประกาศดังขึ้น
ประชาชนในห้องถ่ายทอดสดต้าซย่าต่างหัวเราะกันครืน
【ฮ่า ๆ ๆ! คืนนี้ได้กินเกี๊ยวแล้ว! หวังว่าอนาคตจะได้กินเกี๊ยวทุกวัน ของนี่ปลูกง่ายมาก แค่ปีเดียวก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าแล้ว!】
【ฉันกำลังคิดเรื่องหนึ่งอยู่ ที่นั่นของเทพหยางคงไม่มีแป้งสินะ! แล้วเขาจะทำเกี๊ยวกุยช่ายไข่ยังไง?】
【ฮ่า ๆ ๆ! เทพหยางเหมือนจะลืมเรื่องนี้ไปเลย! ฉันรอดูเขาหน้าแตกอยู่!】
พิภพเถื่อนร้าง
หยางหลิ่วขุดกุยช่ายไปแค่หนึ่งในสาม ส่วนที่เหลือยังปล่อยไว้ที่เดิม สำหรับกุยช่ายที่เกินมา เขาเก็บไปแค่สิบกว่าชั่ง ที่เหลือโยนทิ้งไว้ไกล ๆ ทั้งหมด