“ยุคจันทร์คู่คืออะไร?” หยางหลิ่วถามในใจ
“หยางหลิ่ว ฉันบอกได้แค่ว่า ในยุคของพวกเรา สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนต่างวิวัฒนาการเพื่อมุ่งสู่การเป็นเทพอันเลื่อนลอย พวกมันวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็ไปถึงระดับเทพบรรพกาล”
“แต่เทพบรรพกาลมีจำนวนจำกัด ในหมู่พวกเขา ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือเทพบรรพกาลแห่งสองนภาและเทพบรรพกาลแห่งจันทร์คู่ ทั้งสองเป็นตัวแทนของกลางวันและกลางคืน เป็นเทพบรรพกาลแห่งธรรมชาติ เป็นเทพที่ถือกำเนิดมาตั้งแต่แรก!”
“ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป จำนวนเทพกลับเพิ่มขึ้นมากเกินไปจนทรัพยากรไม่เพียงพอ เทพจึงก่อสงครามกัน และสถานการณ์ก็ค่อย ๆ บานปลาย...”
“ท้ายที่สุด เทพบรรพกาลแห่งจันทร์คู่คิดว่า หากกำจัดเทพทั้งหมดที่ไม่ใช่เทพบรรพกาลแห่งธรรมชาติทั้งสี่ตนเสีย ก็จะฟื้นคืนต้นกำเนิดของโลกเทพได้!”
“แต่เทพบรรพกาลแห่งสองนภาคิดว่าควรจัดตั้งระบบขึ้นมา เพื่อควบคุมเหล่าเทพ!”
“เทพบรรพกาลแห่งธรรมชาติทั้งสี่ตนมีความคิดไม่ตรงกัน เทพบรรพกาลแห่งจันทร์คู่จึงลอบส่งธาราลึกออกไป ธาราลึกใช้พลังของเทพระดับสามเข่นฆ่าจนไปถึงระดับเทพบรรพกาล ซึ่งอยู่ระหว่างเทพระดับหนึ่งกับเทพบรรพกาลทั้งสี่ตน เทพบรรพกาลที่ถือกำเนิดขึ้นในภายหลังเหล่านี้ พวกเราเรียกกันว่าเทพชั้นยอด
เพราะในหมู่เทพทั้งหมด มีเพียงสี่ตนเท่านั้นที่ได้รับการขนานนามว่าเทพบรรพกาล
แม้ธาราลึกจะมีระดับเทียบเท่าเทพบรรพกาล เช่นเดียวกับเทพตนอื่นที่ไปถึงระดับนั้น แต่พลังของพวกเขาก็ยังไม่อาจเทียบเทพบรรพกาลทั้งสี่ตนได้
พวกเราเคยคาดเดาว่า หากเทพชั้นยอดที่มีระดับเทียบเท่าเทพบรรพกาลอย่างธาราลึกต้องเผชิญหน้ากับเทพบรรพกาลทั้งสี่ตน ต่อให้มีเทพบรรพกาลสิบตนก็อาจเอาชนะพวกเขาทั้งสี่ไม่ได้