การโจมตีครั้งที่สามของหลิงอวิ้นพลันปะทุออกมาจากเสียงกระซิบแห่งเทพเหมันต์อย่างรวดเร็ว
แต่ก็ยังถูกเผ่าสัตว์หัวหมีขวางเอาไว้ได้
กระบี่ยาวฟันลงบนขวาน แม้จะฟันขวานจนแหว่งไปครึ่งหนึ่ง แต่เผ่าสัตว์หัวหมีก็ยังปัดป้องและหลบได้ทัน
ด้านความเร็ว หลิงอวิ้นเป็นฝ่ายได้เปรียบ ส่วนด้านพละกำลังกลับถูกกดเอาไว้ ถึงเสียงกระซิบแห่งเทพเหมันต์จะเป็นอาวุธระดับตำนานขั้นสี่ ก็ยังเจาะการป้องกันของมันไม่ได้
“ฉันจะนับถึงสาม!”
หลิงอวิ้นเห็นเผ่าสัตว์ตัวอื่น ๆ ตามมาถึงแล้ว จึงไม่กล้ารั้งรอ รีบใช้ท่าร่างเคลื่อนกายของเขาเอ๋อเหมยเพื่อหลบหนีทันที
พริบตาเดียวก็พุ่งออกไปไกลหลายเมตร
จนเผ่าสัตว์หัวหมีถึงกับงงงัน
อะไรกันเนี่ย?
เมื่อครู่ยังตามทันอยู่เลย ทำไมมนุษย์หญิงเถื่อนคนนี้ถึงพุ่งไปไกลขนาดนั้นในพริบตา?
เผ่าสัตว์หัวหมีคำรามด้วยความโกรธ
จากนั้นก็ยกขวานขึ้นไล่ตามทิศทางที่หลิงอวิ้นหนีไป
ผู้หญิงของเผ่าสัตว์สวยสู้ผู้หญิงของเผ่ามนุษย์เถื่อนไม่ได้ จับผู้หญิงเผ่ามนุษย์เถื่อนกลับมาเป็นทาส!
ให้กำเนิดลูกให้ข้า!
เมื่อเห็นพวกพ้องมาถึง เผ่าสัตว์หัวหมีก็ค่อย ๆ หยุดฝีเท้าลงพร้อมยกขวานขึ้น ก่อนจะคำรามเสียงหนึ่ง จากนั้นเผ่าสัตว์หลายสิบตัวก็กลายร่างเป็นหมีขาวต่อเนื่องกัน
ด้านหน้า หลิงอวิ้นได้ยินเสียงคำรามดังขึ้น
จึงหันกลับไปมอง
“ให้ตายสิ อะไรกันเนี่ย ทำไมถึงกลายเป็นหมีขาวได้ด้วย?”
“ไม่สิ บ้าเอ๊ย! พวกสัตว์เดรัจฉานนี่เร็วขึ้นแล้ว!”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อเห็นฝูงหมีขาวที่อยู่ด้านหลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ หลิงอวิ้นก็เปิดช่องผู้บุกเบิกแล้วเร่งว่า “เสวี่ยเสวี่ย! ฉันทิ้งพวกมันไม่หลุดแล้ว! มาช่วยที!”