ชะตาแผ่นดินกับการเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง: เริ่มต้นด้วยปืนไรเฟิลซุ่มยิง

ตอนที่ 139 คะแนนหนึ่งแสนสองหมื่น? หยางหลิ่วช่างไม่ใช่คนจริง ๆ!

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากสังหารราชินีผึ้งแล้ว หยางหลิ่วยังเห็นเครื่องหมายที่เกี่ยวข้องอยู่บนตัวมันด้วย

เขาจึงหยิบมีดสั้นออกมา ผ่าท้องราชินีผึ้งจนเปิดอ้า แล้วก็พบผลึกหินเม็ดหนึ่งอยู่ข้างในจริง ๆ

“โห! ผลึกหินระดับสี่!”

“7,500 คะแนน!”

“ถ้าอย่างนั้นก็...” หยางหลิ่วพูดพลางมองไปยังรังมดใต้ดิน

ราชินีผึ้งตายแล้ว!

ราชินีมดก็ควรลงไปอยู่เป็นเพื่อนราชินีผึ้งด้วยหรือเปล่า

เมื่ออยู่ต่อหน้าปืนกลแกตลิงระดับตำนานขั้นสี่ที่มีกระสุนไม่จำกัด สิ่งมีชีวิตทั้งปวงก็ไร้ความหมาย ทุกชีวิตเท่าเทียมกัน ลองทำความเข้าใจดูสิ

หลังจากหยางหลิ่วสังหารราชินีมดแล้ว เขาก็ได้ผลึกหินระดับสี่จากภายในตัวมันจริง ๆ

เขาเก็บผลึกหินระดับสี่ทั้งสองเม็ด จากนั้นมองร่างของราชินีมดกับราชินีผึ้งที่มีพิษติดตัว ก่อนจะใช้มิติของเครื่องกลหยวนหรงเก็บพวกมันเข้าไป

“แปรสภาพ!”

เมื่อออกคำสั่ง ซากสัตว์ดุร้ายทั้งสองตัวก็ถูกแปรสภาพเป็นกระสุน

กระสุนเข็มพิษ x 1,000 นัด

กระสุนเขาแดง x 1,350 นัด

เมื่อแปรสภาพกระสุนเสร็จ หยางหลิ่วก็เข็นกระสุนไปไว้ด้านหลัง ก่อนใช้กระสุนโลหะให้หมดเป็นอันดับแรก

จัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็เก็บปืนกลแกตลิง

แล้วเงยหน้ามองรังผึ้งบนต้นไม้

เขาปีนต้นไม้ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว แล้วหยุดยืนข้างรังผึ้ง

เปลือกชั้นนอกถูกเขายิงจนแตกไปครึ่งหนึ่งแล้ว ตอนนี้จึงเผยให้เห็นรวงผึ้งด้านใน

น้ำผึ้งสีทองอร่ามดูเย้ายวนเป็นพิเศษภายใต้แสงจันทร์

“โห! เยอะขนาดนี้เลย!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป