เก้าโมงเช้า
หลังพักผ่อนมาตลอดคืน หยางหลิ่วก็ตื่นขึ้นข้างกองไฟอย่างอารมณ์ดี
เมื่อคืนเพื่อให้ได้นอนหลับสบาย เขาจัดการสัตว์ป่าทั้งหมดที่ถูกล่อเข้ามาใกล้จนเกลี้ยง สุดท้ายก็ได้ผลึกมาครอง 7 เม็ด
รวมกับ 2 เม็ดก่อนหน้านี้ มีทั้งหมด 9 เม็ด เป็นขั้นสี่ 2 เม็ด ขั้นสาม 4 เม็ด และขั้นหนึ่ง 3 เม็ด
หยางหลิ่วไม่รู้ว่าผลึกพวกนี้มีประโยชน์อย่างไร
ผู้บุกเบิกในช่วงสองปีก่อน ส่วนใหญ่แลกผลึกเป็นคะแนนกันไปแล้ว
หยางหลิ่วอดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้ หรือว่าผลึกพวกนี้ยังมีประโยชน์อย่างอื่นอีก?
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้
“ระบบ ช่วยวิเคราะห์หน่อยว่าผลึกชนิดนี้ใช้ยังไง!”
【กำลังวิเคราะห์...】
【วิเคราะห์เสร็จสิ้น! สิ่งนี้คือผลึกวิญญาณ เป็นเงินตราที่ใช้กันในยุคโบราณของพิภพเถื่อนร้าง ทว่าปัจจุบันเผ่าหนูเงินตราได้หายสาบสูญไปจากพิภพเถื่อนร้างแล้ว จึงไม่อาจใช้ซื้อของได้!】
เมื่อเห็นข้อความนี้ หยางหลิ่วก็ไม่อยากอ่านต่อแล้ว
“ระบบ ช่วยวิเคราะห์ทีว่ามีหนูเงินตราอยู่ในรัศมี 5 กิโลเมตรไหม!”
【โฮสต์จะหาเรื่องกันหรือไง? จะให้ฉันวิเคราะห์ได้ยังไง!】
“วิเคราะห์!”
【...ติ๊ง! กำลังตรวจสอบ...】
【ตรวจพบร่องรอยของหนูเงินตรา อยู่ห่างไปประมาณ 4.7 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของโฮสต์!!】
“มีจริงด้วยเหรอ?!”
“ฮี่ ๆ! อย่าหนีนะ!”
หยางหลิ่วไม่มีเวลาสนใจซากสัตว์ที่อยู่บนพื้น อย่างไรของที่ควรคืนก็คืนไปแล้ว ส่วนของที่ใช้ได้ก็เก็บเข้าไปในการ์ดเผ่าผู้ติดตามหมดแล้ว
ตอนนี้เขาไม่มีอะไรทำ จึงมุ่งหน้าไปตามทิศทางที่เส้นบอกทันที
หลังวิ่งไปประมาณครึ่งชั่วโมง หยางหลิ่วก็หยุดอยู่ข้างลำธารสายเล็ก
ริมลำธารมีหนูสีทองตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือกำลังนั่งอยู่บนก้อนหิน มันประคองผลไม้ไว้ในอุ้งเท้าแล้วแทะอย่างเอร็ดอร่อยจนไม่สนใจสิ่งรอบตัว
ขนทั่วทั้งตัวของเจ้าหนูเป็นสีทอง
ที่หางยังมีห่วงสีทองวงหนึ่ง ดวงตาดำกลมขนาดเท่าเมล็ดถั่วสองข้างกลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์ มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่หนูธรรมดาแน่