【คิดพล็อตอยู่นาน แถมยังอ่านนิยายแนวเดียวกันไปหลายเรื่อง โดยพื้นฐานแล้วแทบไม่มีการแบ่งระดับพลัง ผมไม่คิดจะเขียนแนวบำเพ็ญเซียน แค่นึกถึงเรื่องมังกรกับงูที่เคยอ่านเมื่อก่อนขึ้นมาได้
ผมเตรียมใช้ระดับวิชาหมัดมวยโบราณแบ่งขั้นหนึ่งถึงขั้นเก้า ส่วนหลังขั้นเก้ายังอยู่ระหว่างคิด!
การแบ่งขอบเขตวิชาหมัดมวยโบราณ: หมิงจิ้น—อั้นจิ้น—ฮว่าจิ้น—กอดแก่นปราณ—เทียนกัง—แปรสภาพ—เซียนเทียน—ทะลวงเร้นลับตามวิถีเต๋า (หรือเทียนเหรินแห่งสำนักขงจื๊อ หรือนิพพานแห่งสำนักฌาน)—บรรลุเทพแล้วไร้พ่าย
หมายเหตุ: การทะลวงเส้นลมปราณไม่เท่ากับขอบเขตวิชาหมัดมวยโบราณ เส้นลมปราณบอกได้เพียงความเร็วในการไหลเวียนของพลังภายใน ไม่ได้บอกปริมาณพลังภายในที่สะสมไว้
คนธรรมดาทะลวงเส้นลมปราณได้ ก็กลายเป็นผู้วิวัฒน์ได้จริง แต่ผู้วิวัฒน์ไม่ได้หมายความว่าจะมีพลังหมิงจิ้น! ผู้มีพลังหมิงจิ้นสามารถท้าสู้ผู้วิวัฒน์ขั้นหนึ่งได้!
ตอนนี้พิภพเถื่อนร้างยังตรวจไม่พบพลังที่แท้จริงของหลิงอวิ้น รอให้หลิงอวิ้นแสดงพลังออกมาเมื่อไร อันดับพลังจะถูกจัดใหม่เมื่อนั้น!】
หยางหลิ่วยกชามน้ำแกงขึ้นมา คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ดื่มแกงงูเหลือมบัวหิมะลงไปจนหมด
ฤทธิ์ยาค่อย ๆ คลายตัวในร่าง กระแสอุ่นสายนั้นเริ่มไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณอีกครั้ง
หยางหลิ่ววางชามดินเผาลง เดินไปกลางลานบ้าน ตั้งท่าหมัดสิงอี้ แล้วชกออกไปทีละหมัด
หมัดผ่า หมัดเจาะ หมัดพัง หมัดปืนใหญ่ หมัดขวาง...
ยิ่งชกก็ยิ่งเร็ว เลือดลมพลุ่งพล่านไปตามท่วงท่าหมัด กระแสความร้อนสายหนึ่งพุ่งขึ้นจากตันเถียน ขณะเขาเหวี่ยงหมัด ก่อนทะลักเข้าสู่แขนขาและอวัยวะทั่วร่าง!
ทันใดนั้น!
หยางหลิ่วชกกำแพงหินบนเนินหินทางทิศตะวันออกเต็มแรง!
「ปัง!!」
ตรงจุดที่หมัดกระทบ ปรากฏรอยหมัดบนกำแพงหิน
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นแผ่วเบาในเวลานั้น:
【ติ๊ง—ยินดีกับผู้ครอบครองระบบ หมัดสิงอี้ (หมัดห้าธาตุ) มีความชำนาญถึงขั้นเริ่มต้นแล้ว!】
【หยั่งรู้: หมิงจิ้น!】
【หมิงจิ้น: ขอบเขตแรกของวิชาหมัดมวยโบราณ! สามารถรวมพลังทั่วร่างไว้ ณ จุดเดียว ระเบิดออกดุจฟ้าผ่า และส่งพลังทะลวงร่างไปทำร้ายผู้อื่นได้!】
「หมิงจิ้น...」