"ไม่ใช่จะท้องหรือไง คืนนี้ไม่ใส่ถุงแล้ว"
จูบอันอบอุ่นพร้อมร่างสูงใหญ่ของผู้ชายทาบทับลงมา กลิ่นเหล้าจาง ๆ ปนมาด้วย
เสิ่นถิงยังไม่ทันได้คิดอะไรก็ถูกฟู่หยุนเช่อดึงลงไปในบาดาลแห่งตัณหา
หลังจากเร่าร้อนจบลง ฟู่หยุนเช่อผละออกไป ไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่เธอแสดงออกในคืนนี้เท่าไรนัก
ชายหนุ่มหันมามองผู้หญิงที่อยู่บนเตียง ใบหน้าคมสวยแต่แววตาล่องลอย: "เป็นอะไรไป ใจลอย ๆ?"
เสิ่นถิงกอดผ้าห่มไว้ มองฟู่หยุนเช่อด้วยสายตาเต็มไปด้วยความแปลกหน้าและระแวดระวัง
ฟู่หยุนเช่อขมวดคิ้วเมื่อเห็นสายตานั้น
ก่อนหน้านี้เสิ่นถิงตั้งใจมากบนเตียง คืนนี้เป็นอะไรไป?
"ยังไม่พอใจอีกเหรอ?" มือของเขาวางบนขาเธออีกครั้ง น้ำเสียงยียวนกวนประสาท "งั้นมาอีกรอบ"
เสิ่นถิงยกมือขวางไว้ สีหน้ายังคงล่องลอย: "เมื่อก่อนนายไม่ใช่อยากมีลูกไม่ใช่เหรอ?"
ฟู่หยุนเช่อย้อนถาม: "เธอเป็นคนเร่งให้ฉันมีลูกทุกวันไม่ใช่เหรอ?"
เมื่อเห็นเสิ่นถิงไม่ตอบสนอง ฟู่หยุนเช่อก็ชักมือกลับ น้ำเสียงเย็นชา: "ฉันไปอาบน้ำก่อน"
ประตูห้องน้ำปิดลง
เสิ่นถิงเหมือนหมดเรี่ยวแรงทั้งหมด ร้องไห้จนตัวสั่นแล้วเอามือปิดหน้า
ในตอนที่ฟู่หยุนเช่อจูบเธอ จู่ ๆ ในหัวก็เต็มไปด้วยภาพมากมายเกี่ยวกับอนาคต
และฉากสุดท้าย เธอถูกมัดไว้กับเสา เปลวไฟรอบข้างเหมือนงูพิษแลบลิ้น อ้าซี่เขี้ยวใส่เธอ แล้วกลืนกินเธออย่างไร้ความปราณี
ไฟที่ลุกโชนทำให้รู้สึกวิงเวียนและเจ็บปวดอย่างรุนแรง
เสิ่นถิงกุมหัว ใช้เวลานานมากกว่าจะค่อย ๆ ยอมรับความจริงนี้ได้
เธอพบด้วยความตกใจและหวาดกลัวว่า... เธอดูเหมือนมองเห็นอนาคตล่วงหน้าได้!
ตอนอายุ 14 ปี เสิ่นถิงถูกตระกูลฟู่พาตัวไปด้วยเหตุผลบางอย่าง ลงทะเบียนเป็นญาติห่าง ๆ ฝ่ายแม่บ้านของตระกูลฟู่ เปลี่ยนจากเด็กบ้านนอกมาเป็นลูกบุญธรรมของตระกูลเศรษฐี ชะตากรรมเปลี่ยนไปชั่วข้ามคืน
หลังจากใช้ชีวิตสุขสบายในตระกูลฟู่ เสิ่นถิงไม่เพียงไม่อยากออกจากตระกูลฟู่ แต่ยังอยากเป็นคุณนายตระกูลรวยที่ใคร ๆ ก็อิจฉา
เธอพยายามทุกวิถีทาง พอเรียนจบมหาวิทยาลัยก็ฉวยโอกาสตอนฟู่หยุนเช่อเมาแล้วข่มขืนเขา
ตื่นเช้าวันนั้นเธอกลับตีสีหน้าแสร้งทำเป็นผู้บริสุทธิ์ อ้างว่าฟู่หยุนเช่อทำลายความบริสุทธิ์ของเธอ บังคับให้เขาแต่งงานกับเธอ และเรียกร้องให้จัดงานแต่งงานสุดอลังการ
หลังแต่งงาน ชีวิตยิ่งหรูหราฟุ่มเฟือยมากขึ้นเรื่อย ๆ
เสิ่นถิงไม่ได้รับความรักจากฟู่หยุนเช่อ จึงได้แต่ใช้เงินเพื่อเติมเต็มความเหงาในใจ
เพื่อไม่ให้ฟู่หยุนเช่อหย่ากับเธอ และรักษาตำแหน่งคุณนายตระกูลรวยไว้ เธอคิดอยากมีลูกกับเขา
วันนี้เป็นวันไข่ตกพอดี เธอจึงให้ฟู่หยุนเช่อกลับบ้านตั้งแต่หัวค่ำ
เสิ่นถิงหันไปมองทิศทางห้องน้ำ
ตามเส้นเวลาในช่วงเวลาต่อจากนี้ ฟู่หยุนเช่อจะถูกไล่ออกจากกลุ่มฟู่เร็ว ๆ นี้ ล้มละลายย่อยยับ และยังมีหนี้ก้อนโตที่บี้ตาย
ส่วนเธอเพราะใช้ชีวิตหรูหราไม่ไหว พอฟู่หยุนเช่อเครียดหนักก็จดทะเบียนหย่ากับเขาไป
หลังหย่า เสิ่นถิงอาศัยอยู่กับโจวม่านชิง แม่สามี สนิทกันเหมือนแม่ลูก อบอุ่นเหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน
แต่ไม่นาน โจวม่านชิงก็กินยาฆ่าตัวตาย จากไปโดยไม่บอกลา
ญาติเพียงคนเดียวที่ใจดีกับเธอจากไปอย่างปริศนา เสิ่นถิงเสียใจไม่น้อย
เธอใช้ชีวิตเลอะเทอะมากขึ้นเรื่อย ๆ เอาเงินมรดกที่โจวม่านชิงทิ้งไว้มาฟุ่มเฟือยไร้สาระ ยังเลี้ยงหนุ่มหล่อเพื่อแก้เหงา
ในชีวิตที่เลื่อนลอยเช่นนี้ เสิ่นถิงก็ตกต่ำลงสู่เหวลึกอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นคนไม่มีเงินติดตัว
จังหวะนั้นเอง เสิ่นถิงได้เจอฟู่หยุนเช่อที่กำลังเริ่มต้นธุรกิจใหม่
เห็นเขามีชีวิตที่ดีขึ้น เธอจึงอ้างสถานะอดีตภรรยา เรียกค่าเสียหายจากการหย่าจากเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในปีอันสั้นนั้น ฟู่หยุนเช่อเริ่มธุรกิจสำเร็จ มีทรัพย์สินนับแสนล้าน และมีดอกไม้สีขาวผู้ใจดีที่ช่วยให้เขากลับมายืนได้อีกครั้งอยู่ข้างกาย
เมื่อเห็นฟู่หยุนเช่อที่เคยเย็นชากับเธอตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่น เสิ่นถิงเต็มไปด้วยความแค้น
เธอถึงกับเล่นซ้ำรอยเดิม ข่มขืนเขาอีกครั้งตอนเขาเมา
ฟู่หยุนเช่อคิดไม่ถึงว่าเธอจะทำแบบนี้ได้ ผิดหวังในตัวเธอสุด ๆ พอตื่นขึ้นก็ไล่เธอไปทันที
คืนนั้น เสิ่นถิงท้องสำเร็จ
เธอบอกข่าวดีนี้กับฟู่หยุนเช่อ แต่เขากลับใจดำบังคับให้เธอขึ้นเตียงผ่าตัด ทำแท้งลูก
ตอนนั้นเสิ่นถิงท้องได้ 3 เดือน เธอคิดว่าจะใช้ลูกทำให้ฟู่หยุนเช่อกลับมาแต่งงานใหม่ ได้เป็นคุณนายรวยอีกครั้ง แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะใจร้ายได้ขนาดนี้
เธอไม่ได้อะไรเลย ยังต้องยืมเงินคนอื่นใช้ชีวิต
จนตรอก เธอก็ติดต่อคนรักเก่าที่เคยมีใจให้
จากนั้นภาพก็ขาดหายไป เหมือนเธอถูกลักพาตัว ยังไม่รู้ชะตากรรม
เสิ่นถิงพิงหัวเตียง พักอยู่นาน
เธอไม่แน่ใจว่าภาพเหล่านั้นเป็นลางสังหรณ์จริงหรือแค่ภาพหลอน แต่ความสมจริงของภาพมันรุนแรงมาก ทำให้เธอต้องระวังตัว
ถ้านั่นคืออนาคต เธอต้องหาทางหลีกเลี่ยง
ตอนนี้ ประตูห้องน้ำเปิดออก ฟู่หยุนเช่อเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูพันเอว
ชายหนุ่มมีหุ่นที่กำยำแต่เพรียวบาง กล้ามเนื้อหน้าท้องชัดเจน เส้นโลหิตที่ขาหนีบสุดเซ็กซี่
หยดน้ำไหลจากคางอันคมคายลงมาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วไหลต่อไปตามซอกกระดูกไหปลาร้าลงไปใต้ผ้าขนหนู
ฟู่หยุนเช่อหยิบผ้าขนหนูเช็ดตัวอย่างเกียจคร้าน แล้วหันไปมอง: "คืนนี้น่าจะท้องได้ใช่ไหม?"