เมื่อเห็นแววตาสับสนและไม่เข้าใจของกู้ผิงเซิง เย่หวั่นซิงก็รีบอธิบาย
แต่บางทีอาจเพราะความหวาดกลัวต่อการฆ่าคน อารมณ์ของเย่หวั่นซิงก็ใกล้จะพังทลายอีกครั้ง
และกู้ผิงเซิงก็คาดไม่ถึงว่าเย่หวั่นซิงที่เป็นถึงหัวหน้าห้อง จะถูกเพื่อนร่วมชั้นรังแกได้ถึงเพียงนี้...
กู้ผิงเซิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะทำแบบนั้น เธอยังจำได้ไหมว่าตอนแรกเต๋าสวรรค์พูดว่ายังไง"
เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของเย่หวั่นซิง
กู้ผิงเซิงจึงอธิบายต่อ "มันบอกว่า ลัทธิพิธีการสำคัญที่สุด การรังแกในโรงเรียนมีไม่สิ้นสุด มันคิดว่า...โรงเรียนทุกวันนี้ไม่สามารถบ่มเพาะผู้ที่มีความสามารถอย่างแท้จริงได้ ตามความหมายของเต๋าสวรรค์ ถ้าอยากเป็นผู้มีความสามารถ ด่านนี้ต้องผ่านให้ได้...
สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป ทำการบ้านต่อไปให้สำเร็จ มีชีวิตอยู่ต่อไป นั่นคือเป้าหมายของเราในตอนนี้"
เย่หวั่นซิงพยักหน้าอย่างคล้ายเข้าใจ...
...
เวลาห้าโมงเย็นกว่า
10 ชั่วโมงผ่านไปแล้ว
เย่หวั่นซิงไม่ได้ฆ่าใครอีก
อย่างไรเสียเธอก็ทำการบ้านเสร็จตามข้อกำหนดแล้ว และยังทำเกินกว่าที่กำหนดอีกด้วย
อีกอย่างกู้ผิงเซิงคือเพื่อนของเธอ ส่วนซูหยางก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางร้ายแรงอะไรกับเธอ
[เย่หวั่นซิง กู้ผิงเซิง ซูหยาง ทำการบ้านของห้องเสร็จแล้ว]
[รางวัล: นักเรียนทุกคนในห้องได้รับขนมปังอัดเม็ด 3 ห่อ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 ซอง โคคา-โคล่า 500 มล. 4 กระป๋อง]
[ต่อไปนี้คือผลการบ้านของทั้งสามคน