ขนมปังหนึ่งคำ น้ำหนึ่งคำ หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ก็มาถึงห้องเรียนพอดี
ตอนนี้ เพื่อนร่วมชั้นมาเกินครึ่งแล้ว สีหน้าพวกเขาค่อนข้างเฉยชา บางคนดูเหมือนหมดสิ้นอาลัยตายอยาก
เมื่อวานในช่องแชท อาจารย์และนักเรียนทั้งโรงเรียนเปิดเผยการบ้านแปลกประหลาดมากมาย บางการบ้านถึงขั้นให้กระโดดจากชั้นสามลงมา โชคดีหน่อยก็ขาหัก โชคร้ายหน่อยก็เป็นอัมพาตครึ่งท่อน
แม้ทำการบ้านสำเร็จจะได้รางวัล แต่ถ้าทำไม่สำเร็จ ก็คือตาย ดังนั้นเพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่คิดว่าอย่าถูกเลือกจะดีที่สุด ให้คนอื่นทำการบ้าน แล้วทั้งห้องก็จะได้รางวัลด้วยกัน
"กู้ผิงเซิง ทางนี้!"
ลั่วชิงเสวี่ยโบกมือเรียก
ข้างๆ ยังมีหัวหน้าห้องรุ่นพี่เย่หวั่นซิงอยู่ด้วย
กู้ผิงเซิงพยักหน้าเล็กน้อย แล้วมาที่ข้างกายลั่วชิงเสวี่ย
เพื่อนร่วมห้องสามคนกับชายร่างสูงตัดผมเกรียนนั่งอยู่ด้านหลังกู้ผิงเซิงทั้งสาม
หากสังเกตดีๆ กลุ่มคนในห้องส่วนใหญ่จับกลุ่มนั่งด้วยกัน
กลุ่มหวงเจียหาว
กลุ่มสาวๆ ของหวังจื่อหาน
กลุ่มเสิ่นเช่อกับซูหยาง
รวมกลุ่มกู้ผิงเซิง
ทั้งหมดสี่กลุ่ม ครอบคลุมเพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่ ในห้องมีเพื่อนร่วมชั้นแค่ 42 คน ถ้ารวมอาจารย์หลี่น่าด้วยก็ 43 คน
หลี่น่ายังคงยืนอยู่ข้างแท่นสอน ศีหน้าเคร่งขรึม
นักเรียนทุกคนรอการบ้านปรากฏขึ้น
กู้ผิงเซิงเองก็ไม่รู้ว่าการบ้านจะมาเมื่อไร มันดูไม่มีกฎเกณฑ์ ในช่องแชทมีบางห้องเรียนตอนเช้าเจ็ดแปดโมงก็ได้การบ้าน บางห้องกว่าจะได้ก็เที่ยง ยิ่งกว่านั้น บางห้องกว่าจะมีการบ้านก็ตอนค่ำ