"แกเป็นพวกเด็กไร้มารยาท... ดูท่าทางแล้ว... แกอยากตายสินะ
ก็จริงอย่างที่คิด พวกนักศึกษาปริญญาตรีไร้ค่าแบบแกควรตายให้หมด
ตอนฉันยังเป็นอยู่ก็เจอพวกแกทำให้ขยะแขยง พอตายแล้วก็ยังต้องมาเจอให้ขยะแขยงอีก... แม้แต่บทความสมัย ม.ปลายก็ยังท่องไม่ได้..."
แววตาของครูสอนภาษาเย็นชาและเต็มไปด้วยความแค้นใจ นักเรียนที่เพิ่งมาแต่ละคนต่างก็กลัวมัน หรือไม่ก็พยายามตีสนิท...
มันฆ่านักเรียนไปแล้วห้าคน ถึงแม้จะมีนักเรียนคนหนึ่งที่เคยสนิทกับมัน เป็นหัวหน้าห้องที่มันสอน แต่ก็ท่องบทความไม่จบ เมื่อท่องไม่จบ ก็เป็นขยะที่สมควรถูกกำจัด
แต่นักเรียนที่มาคราวนี้ ยิ่งเกินเลย พ่นแต่คำหยาบคาย มันจะต้องฉีกหน้าเจ้ากู้ผิงเซิงให้แหลก...
"เฉือนวิญญาณสลาย"
สีหน้าครูสอนภาษาเปลี่ยนไปทันที เต็มไปด้วยความหวาดกลัว "เดี๋ยวก่อน..."
ห้าคมดาบแล่นผ่านฉีกร่างครูสอนภาษาออกเป็นชิ้น ๆ
"สะใจ"
กู้ผิงเซิงปัดมือ ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขารู้สึกสะใจจริง ๆ เตรียมพักสักครู่ก่อนจะเปิดประตูบานที่สิบสองต่อ
เหลียวมองอันดับ ตัวเขายังคงนำโด่งเป็นอันดับหนึ่ง อันดับสองคือหลินรั่วเหยา 8 ครั้ง อันดับสามคือหวังเฉวียน 7 ครั้ง มีคนไม่มากที่เลือกสำรวจต่อ ส่วนใหญ่พอถึงห้าครั้งก็ออกกันไปแล้ว
เย่หวั่นซิงกับลั่วชิงเสวี่ยน่าจะทำภารกิจสำเร็จไปแล้ว
เมื่อครู่เหมือนพวกเธอสองคนจะได้ถึงห้าครั้ง แล้วก็หายไปจากอันดับ
"เสร็จภารกิจแล้วออกไปก็ดี ดูแลตัวเองด้วย"
กู้ผิงเซิงพึมพำกับตัวเอง เขาเหลือบดูเวลา ตอนนี้เพิ่งผ่านไปประมาณสองชั่วโมง ทุกครั้งที่ข้ามผ่านประตูไปหนึ่งบาน กู้ผิงเซิงจะเลือกพักอยู่กับที่สักห้าถึงสิบนาที กินอะไรนิดหน่อย หรือบางทีก็อาจจะเข้าห้องน้ำบ้าง