หลินรั่วเหยาจมอยู่ในห้วงความคิด เธอไม่คิดเลยว่าแค่ทำข้อสอบจะอันตรายถึงเพียงนี้
ดูท่าแล้ว การสอบประจำสัปดาห์ครั้งนี้ไม่ได้ง่ายไปกว่าการบ้านช่วงสุดสัปดาห์ทั่วไปเลยด้วยซ้ำ นักเรียนที่ต้องตายในเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทั้งสิบเรื่องซึ่งกำลังจะเกิดขึ้น คงมีไม่น้อย
“จากที่ผมคาดไว้ ถ้าเราทำตามพฤติกรรมในโจทย์ ก็อาจต้องเผชิญกับเหตุการณ์ตามเนื้อหาในโจทย์”
กู้ผิงเซิงกล่าว
“เพราะงั้น ก่อนจะไปที่กล่องสมบัตินั่น เราควรลองพิสูจน์ดูก่อน”
“พิสูจน์อะไร?” หลินรั่วเหยาถาม
“ก็พิสูจน์ว่าเหตุการณ์เหนือธรรมชาติจะเกิดขึ้นแบบนั้นจริงไหม โจทย์ข้อหนึ่งของผมเกี่ยวกับการล้างหน้าในห้องน้ำ ผมต้องไปห้องน้ำของสถาบันจงเกอ แล้วลองล้างหน้าดูว่าเหตุการณ์เหนือธรรมชาติจะเกิดขึ้นหรือเปล่า”
หลินรั่วเหยาคิดว่าเขาพูดมีเหตุผล
แทนที่จะรอให้เหตุการณ์เกิดขึ้นเอง สู้ลงมือกระตุ้นให้มันเกิดทีละเรื่อง แล้วหาทางแก้เสียก่อนดีกว่า
แต่ไม่นาน หลินรั่วเหยาก็ถามขึ้นอีกว่า
“ตอนนี้ไม่มีน้ำ แล้วจะล้างหน้ายังไง?”
จริงด้วย
กู้ผิงเซิงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทั้งน้ำทั้งไฟถูกตัดไปแล้ว
“ถ้าไม่ไหวจริง ๆ คุณเอาน้ำแร่ขวดหนึ่งเทใส่หัวผม แล้วถือว่าผมกำลังล้างหน้าก็แล้วกัน?”
หลินรั่วเหยาหวั่นใจ “มันจะลามมาถึงฉันไหม?”
กู้ผิงเซิงส่ายหน้า “ไม่ค่อยแน่ใจ แต่ส่วนใหญ่คงไม่หรอก เงาดำนั่นเมื่อกี้ก็โจมตีคุณก่อน พอผมใช้ทักษะ มันถึงออกมาจากร่างคุณ”
พูดจบ กู้ผิงเซิงก็หันไปมองกล่องสมบัติ