หมิงลั่วชิงส่งข้อความแจ้งข่าวออกไป แล้วกำชับอีกประโยค
“ลูกทีมของผมอาจไม่เหมือนเซนทิเนลที่คุณเคยเจอมาก่อนสักเท่าไร”
เจี่ยนหยวนกำลังคุยกับเสวี่ยฉิวในหัว จึงตอบส่ง ๆ ไปว่าได้
หมิงลั่วชิงยืนพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน พลางคิดว่าเธอคงไม่รู้ว่าความพิเศษที่เขาพูดถึงหมายถึงอะไร
หน่วยที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขามีสมาชิกน้อยที่สุดในหอคอยดำ
สาเหตุที่สมาชิกมีน้อย นอกจากเพราะรูปลักษณ์ดั้งเดิมของจิตอวตารแล้ว ยังเป็นเพราะภารกิจที่พวกเขาทำตามปกติ ส่วนใหญ่เป็นภารกิจแทรกซึมและรวบรวมข่าวกรอง
รวมถึงภารกิจลับบางอย่างที่ขัดต่อกฎหมายของสหพันธ์
ลอบสังหาร ซื้อขายในตลาดมืด กิจกรรมจารกรรม…
หมิงลั่วชิงเหลือบมองเจี่ยนหยวนที่ยืนนิ่งงันอยู่ข้าง ๆ
คงไปดึงดูดพวกโรคจิตเข้าให้สินะ
เขาคิด
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอย่างสมเหตุสมผลว่าจะเฝ้าอยู่ในห้องปรับสภาพแห่งนี้ตลอดบ่าย เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกทีมทำอะไรประหลาด ๆ จนทำให้เจี่ยนหยวนตกใจ
ถ้าเจี่ยนหยวนได้ยินเสียงในใจของหมิงลั่วชิง ปฏิกิริยาแรกของเธอคงเป็น:
ใครจะโรคจิตไปกว่านายได้อีกล่ะ?
แต่เธอไม่ได้ยิน
ดังนั้นเธอจึงยังคุยกับเสวี่ยฉิวอย่างสนุกสนานต่อไป
เสวี่ยฉิวพึมพำ “นายหญิง ฉันว่าผู้ชายคนนี้ดูแปลก ๆ นะ”
เจี่ยนหยวน “ไม่ต้องว่าหรอก”
ก็แปลกจริง ๆ นั่นแหละ!
เธอเล่ากฎของตระกูลหมิงลั่วชิงและเรื่องที่เขาเคยทำให้เสวี่ยฉิวฟังทั้งหมด
เสวี่ยฉิวฟังจบก็สะบัดปีก “นายหญิง คุณต้องอยู่ให้ห่างจากเขาจริง ๆ นะ!”
“หืม? ทำไมล่ะ?”