ปฏิกิริยาแรกของอันอวิ๋นเมื่อได้ยินเสียง คือยกมืออีกข้างขึ้นปิดหูเจี่ยนหยวน
นางเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน
เคนกำอาวุธในมือแน่น ก่อนจะถลึงตามองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา
การกระทำนั้นทำให้ซ่งหนีเห็นหน้าตาของเขาชัดเจน นางจึงยิ่งได้ใจที่จะสั่งเขา
“ฉันรู้จักคุณ! ตระกูลของคุณเคยไปมอบของขวัญที่บ้านฉัน คุณลืมแล้วหรือไง?”
เคนขมวดคิ้ว
เขานึกถึงความทรงจำอันไม่น่าพิสมัยขึ้นมาได้บ้าง
ตอนนั้นเขายังเป็นคนโง่ที่ถูกตระกูลล้างสมอง ใช้ผลงานการรบและเงินทองที่หามาแทบตายปูทางให้ลูกหลานคนอื่นในตระกูล ทั้งยังมอบของขวัญออกไปไม่น้อย
ครั้งที่ไปมอบของขวัญคราวนั้น ตระกูลก็สั่งให้เขาพาลูกพี่ลูกน้องหลายคนไปด้วย
พวกเขาบอกว่าตระกูลซ่งมีไกด์ระดับบีอยู่คนหนึ่ง ควรผูกมิตรไว้ล่วงหน้า
น่าเสียดาย
ตอนที่เคนถูกช่วยออกมาจากฝูงสัตว์กลายพันธุ์และใกล้จะเสียการควบคุม ตระกูลที่เคยรับของขวัญเหล่านั้นกลับพร้อมใจกันลืมเรื่องนี้ไปเสียหมด
สีหน้าเขายิ่งย่ำแย่ลง นิ้วมือขยับไปแตะลำกล้องปืนอย่างห้ามไม่อยู่ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไร
อันอวิ๋นเองก็สีหน้าเย็นชาลง
เขาไม่รู้จักซ่งหนี เพียงแต่ไม่อยากให้อีกฝ่ายส่งเสียงจนเจี่ยนหยวนตื่น
เขาเบี่ยงตัว กำลังจะส่งสัญญาณให้เคนพาคนออกไป ทว่ามุมมองที่เผยออกมาชั่วครู่กลับทำให้ซ่งหนีเห็นว่าคนที่พวกเขากำลังปกป้องคือเจี่ยนหยวน