เจี่ยนหยวนคว้าชายเสื้อของอีไลไว้ทันที
“ซื้อเสื้อผ้าตั้งเยอะแยะไปทำไม?”
อีไลจับข้อมือเธอไว้ ก่อนจะดึงเบา ๆ ให้ทั้งคู่ขยับเข้าใกล้กันมากขึ้น จากนั้นก็ก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ
“ไม่ได้จะทำอะไร แค่คิดว่าเธอใส่กระโปรงแล้วสวย เลยอยากซื้อให้หลายชุดหน่อย”
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางพูดความคิดเด็ก ๆ ที่อยากเอาชนะออกมา
ถ้าเซนทิเนลคนนั้นซื้อให้เจี่ยนหยวนหนึ่งตัว เขาก็จะซื้อให้เธอเป็นร้อยตัว ให้เธอรู้ว่าใครเป็นตัวเลือกที่ดีกว่ากัน
ส่วนเหตุใดเขาถึงไปแข่งกับเซนทิเนลที่ดูเหมือนจะกำลังตามจีบเจี่ยนหยวน อีไลไม่ได้คิดให้ลึก และไม่อยากคิดให้ลึกด้วย
เจี่ยนหยวนรู้สึกว่าเขาช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
เธอปฏิเสธ “ฉันไม่เอาหรอก อย่าจู่ ๆ ก็บ้าไปหน่อยเลย”
อีไลตอบรับเสียงเรียบ ทว่าน้ำเสียงก็ยังปิดบังความหึงหวงจาง ๆ ไว้ไม่มิด
“ทำไมล่ะ? รับของขวัญจากคนอื่นได้ แต่รับของฉันไม่ได้หรือ?”
เจี่ยนหยวนจนใจ
นี่ไม่ใช่เรื่องของของขวัญหรือไม่ใช่ของขวัญ