เซลวินไม่ได้บอกว่า ตอนที่เขาได้รับถุงกระดาษใบนั้นนอกห้องเรียน เขาเห็นเพียงแผ่นหลังของเจี่ยนหยวน
หลังจากนั้นเขาค้นหาในเว็บบอร์ดอยู่นาน กว่าจะเจอชื่อของเจี่ยนหยวน
ระหว่างนั้นเขาเปิดอ่านกระทู้เกี่ยวกับเจี่ยนหยวนมาตลอด ความประทับใจที่มีต่อเธอยิ่งฝังลึกขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งเลื่อมใสเธอมากขึ้นทุกที
เจี่ยนหยวนไม่ได้ปฏิเสธ เธอกับเซลวินเพิ่มเพื่อนกันแล้วเดินไปตามทางเดิน
โหยวจินน่าส่งข้อความมาหาเธอ
อีกฝ่ายบอกว่าไกด์ในห้องพยาบาลกลับไปกันเกือบหมดแล้ว ช่วงบ่ายไม่มีเรียน จึงอยากให้เจี่ยนหยวนช่วยเลือกชุดที่จะใส่ไปงานเลี้ยงกับเธอช่วงสุดสัปดาห์
ที่แท้ก็จะชวนเธอไปจริง ๆ เหรอ?
เจี่ยนหยวนนึกว่าโหยวจินน่าแค่พูดตามมารยาท
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบกลับไป
【เจี่ยนหยวน: ฉันอาจจะไปไม่ได้】
เธอยังต้องไปหาเงินเข้าหอคอยดำ
แถมยังซื้อชุดราคาแพงเกินไปไม่ไหวด้วย
ช่วงนี้ทุกครั้งที่เจี่ยนหยวนรวบรวมความกล้าเปิดดูยอดเงินในกระเป๋า เธอจะจงใจเดาตัวเลขให้ต่ำกว่าความจริง แต่ยอดเงินกลับน้อยกว่าที่เดาไว้อีก
เรื่องนี้ยิ่งกระตุ้นความคิดอยากหาเงินของเธออย่างมาก
โหยวจินน่ายังไม่ตอบกลับมา เจี่ยนหยวนจึงวางอุปกรณ์สื่อสารแบบพกพาลงแล้วรีบกลับหอพัก
ประสบการณ์ปลอมแปลงข้อมูลอันน่าหวาดเสียวในวันนี้ ทำให้เธออยากกลับไปยังสถานที่ที่คุ้นเคยและรู้สึกปลอดภัยที่สุด
เตียงของเธอ
ที่อื่นนอกเหนือจากเตียงล้วนอยู่ไกลโพ้น ที่อื่นนอกผ้าห่มล้วนเป็นต่างแดน
—เงื่อนไขคือไม่มีใครอีกคนมารบกวน
เมื่อมองเซนทิเนลผมดำที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเก้าอี้โซฟา เจี่ยนหยวนก็ชาชินไปเสียแล้ว