ซ่งหนีมองแผ่นหลังของเจี่ยนหยวน ความขุ่นเคืองในใจไม่ว่าอย่างไรก็กล้ำกลืนลงไปไม่ได้
เรื่องอันตรายอย่างการไปช่วยเหลือหอคอยดำ ทำไมเจี่ยนหยวนถึงยังทำท่าราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรได้อีก?
เธอไม่มีสิ่งใดให้ใส่ใจเลยหรือ?
ซ่งหนีกัดฟัน ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าเจี่ยนหยวนต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกรู้สาแน่ ๆ ในใจคงเจ็บปวดมาก
เธอไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะไม่แยแสเลยสักนิด
บางทีตอนกลางดึกอาจแอบร้องไห้โฮอยู่ใต้ผ้าห่มก็ได้!
เจี่ยนหยวนไม่รู้เลยว่าซ่งหนีกำลังคาดเดาอะไรอยู่
ตอนนี้เธออารมณ์ดีไม่น้อย
รายชื่อผู้ที่หอคอยขาวยืนยันตัวไว้ตรงกับจุดประสงค์ของเธอพอดี
เพียงแต่รู้สึกผิดอยู่บ้างที่ทำให้โหยวจวินตู้ต้องจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้เธอ
เจี่ยนหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับอีกฝ่าย
อย่างไรเสีย โหยวจวินตู้ก็ไม่รู้ว่าเธอมีความเกี่ยวข้องกับหอคอยดำ หากรู้เรื่องนี้เข้า คงมีแต่จะทำให้กังวลโดยเปล่าประโยชน์
วันนี้เป็นวันที่วุ่นวายวันหนึ่ง
เพราะหลังจากเรียนช่วงเช้าเสร็จ เจี่ยนหยวนยังมีนัดนำทางโดยสมัครใจที่จองไว้ในช่วงบ่ายอีกครั้ง
เมื่อการนำทางเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็เริ่มย่ำค่ำแล้ว
ไฟเพดานในห้องนำทางส่องแสงสีอุ่น วงแสงสีส้มเหลืองทำให้บรรยากาศภายในห้องดูอบอุ่นและสบาย
เซนทิเนลที่นัดเจี่ยนหยวนให้ช่วยนำทางเป็นคนคุ้นเคย
เขาคือเซนทิเนลหน้าตาเด็ก ผมหยิกคนนั้นที่เคยช่วยเธอแก้สถานการณ์ตอนตรวจพันธุกรรมก่อนหน้านี้ เซลวิน
เมื่อนึกถึงความช่วยเหลือของอีกฝ่ายคราวก่อน เจี่ยนหยวนจึงใช้พลังจิตช่วยนำทางให้เขาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
จากประสบการณ์นำทางหลายครั้ง ตอนนี้เธอพอจะคำนวณผลลัพธ์หลังการนำทางแต่ละครั้งได้คร่าว ๆ ดังนั้นลดลงเพียงเล็กน้อยก็จะเหมาะกับระดับอีของเธอ