สมองของเจี่ยนหยวนหมุนเร็วจี๋
เธอเรียนอยู่ในสถาบัน เคยทำการนำทางและมีประสบการณ์ใกล้ชิดกับเซนทิเนลไม่น้อย แต่ทั้งหมดเกิดขึ้นในที่สาธารณะและอยู่ภายใต้การควบคุมด้วยสายรัดพันธนาการ
ถ้าต้องไปอยู่ร่วมกับเซนทิเนลกลุ่มนี้...
คิดอย่างไรก็แย่ไปหมดเลยไม่ใช่หรือ!
เจี่ยนหยวนพยายามดิ้นรน “ฉันขออยู่คนเดียวได้ไหม?”
“เขตที่พักแนวหน้าไม่ใช่อาคารหอพักของสถาบันพวกคุณ สิ่งปลูกสร้างทุกอย่างล้วนสร้างขึ้นชั่วคราว หากถูกสัตว์กลายพันธุ์คุกคามก็อันตรายเกินไป”
แววขบขันในดวงตาของหมิงลั่วชิงเด่นชัดขึ้นเล็กน้อย
“กลัวหรือ? คิดว่าพวกเราจะทำอะไรเธอหรือไง?”
เสวี่ยฉิวบ่นพึมพำ
“ไม่กลัวสิแปลก”
เจี่ยนหยวนเห็นด้วยอย่างยิ่ง
ต้องเจอหน้าเซนทิเนลพวกนี้ทั้งวัน ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดเรื่องยุ่งยากอะไรขึ้นบ้าง
หมิงลั่วชิงเห็นเธอขมวดคิ้ว จึงเก็บรอยยิ้มลงเช่นกัน
แม้จะเดาได้ว่าเธอคงต่อต้าน แต่พอได้เห็นกับตา อารมณ์ของเขาก็ยังได้รับผลกระทบอยู่บ้าง
เธอรังเกียจพวกเขาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?
ก็นะ
เจี่ยนหยวนมาหอคอยดำเพื่อทำการนำทางอย่างลับ ๆ มาโดยตลอด
ตอนนี้แค่ได้รับเลือกให้เข้ารายชื่อผู้ไปช่วยเหลือก็ถูกคนอื่นเวทนาแล้ว หากความสัมพันธ์ร่วมมือกับหอคอยดำถูกเปิดเผยจริง ๆ เธอคงรู้สึกอับอายมากสินะ
หมิงลั่วชิงรู้ดีว่าชื่อเสียงของหอคอยดำนั้นย่ำแย่เพียงใด
“อย่าคิดมากเลย พวกเราไม่ได้เจอกันบ่อยหรอก”
หมิงลั่วชิงหันหน้าไปด้านข้าง น้ำเสียงจืดจางลงกว่าเมื่อครู่
“ถ้าสถานการณ์แนวหน้าเลวร้ายลง วันหนึ่งได้กลับมาพักสักครึ่งชั่วโมงก็นับว่าดีแล้ว”
สหพันธ์ไม่รู้ว่าหอคอยดำเป็นฐานใหญ่ของกองกำลังกบฏ
หากหอคอยดำต้องการปิดบังเรื่องนี้ ก็จำเป็นต้องเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวในพื้นที่อื่น ๆ ของแนวหน้าอย่างเข้มข้น เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างยังอยู่ในความควบคุม