เผยเอินซือคลายมือ แล้วส่งยิ้มขอโทษให้เจี่ยนหยวน
“ดูท่าว่าวันนี้ผมคงอยู่เป็นเพื่อนคุณไม่ได้แล้ว”
ศึกปะทะอันชวนอึดอัดพลันสลายไปอย่างไร้ร่องรอย
อีไลพาเจี่ยนหยวนเดินออกจากทางเดินด้านหน้าไป ราวกับเป็นผู้ชนะ
จนกระทั่งเงาหลังของทั้งคู่ลับหายไปจากทางเดิน หมิงลั่วชิงจึงเอ่ยเสียงเบา “ที่แท้นายก็มีเวลาคำนวณพลาดเหมือนกันสินะ”
เผยเอินซือไม่ได้โต้แย้ง เพียงพยักหน้ายอมรับ
“เป็นความผิดของผม ผมจะหาทางทำให้เธอลืมเรื่องนี้เอง”
“พวกนายพูดเรื่องอะไรกัน?”
เซิ่งจิ้นอวี่เกาหัวอย่างงุนงง “ลืมอะไร? ลืมว่าจะเอางูตัวนี้ไปทำเนื้องูย่างหรือไง?”
หมิงลั่วชิงเอ่ยสองคำ “ไอ้โง่”
“แม่งเอ๊ย”
เมื่อได้ยินดังนั้น เส้นเลือดบนแขนของเซิ่งจิ้นอวี่ก็ปูดขึ้น เขาซัดหมัดพร้อมแรงลมรุนแรงเข้าใส่ชายหนุ่มผมดำ หมัดทั้งเร็วและหนักหน่วง
“พูดจาแบบนี้มันน่าถูกต่อยจริง ๆ!”
หมิงลั่วชิงเบี่ยงตัวหลบหมัดนั้นได้อย่างง่ายดาย ด้วยความเร็วที่คนทั่วไปแทบมองตามไม่ทัน
อันอวิ๋นเอ่ยขึ้นได้จังหวะ ช่วยคลี่คลายบรรยากาศ “เมื่อครู่เขาพูดถึงจุดแบ่งเขต”
สหพันธ์มีทั้งหมด 10 เขต
ส่วนจุดแบ่งเขตคือวิธีที่พวกเขาในฐานะกองกำลังกบฏใช้แบ่งพื้นที่แต่ละเขตให้ละเอียดขึ้น
พวกเขาแบ่งถนนแต่ละสายซ้ำอีกครั้งตามจำนวนประชากรและพื้นที่ ข้อมูลเหล่านี้ล้วนเป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการโต้กลับสหพันธ์ในอนาคต
ภายในกองกำลังกบฏมีกฎเข้มงวด ข้อมูลทั้งหมดห้ามรั่วไหลเป็นอันขาด ห้ามให้คนนอกแผนรับรู้
จุดแบ่งเขตที่เผยเอินซือพูดถึงเมื่อครู่อาจทำให้เจี่ยนหยวนเกิดความสงสัยได้