เช้าวันที่ 1 มิถุนายน หลินสือฝึก «เคล็ดบำรุงสุขภาพ» บนพื้นที่ราบนอกที่พักพิงตามปกติ
วันนี้จ้าวเสี่ยวชวนเขาไปดำน้ำ แต่หลินสือปฏิเสธโดยอ้างว่ามีธุระ
เขาตั้งใจจะอยู่ที่ที่พักพิงเพื่อสังเกตดูว่า ตอนเปลวสุริยะปะทุ ดวงอาทิตย์จะแตกต่างจากปกติอย่างไร
หลังจากเปลวสุริยะปะทุในวันนี้ พายุสุริยะรุนแรงจะเดินทางมาถึงโลกในวันที่ 4 มิถุนายน
ดังนั้นก่อนถึงวันที่ 4 พวกเขายังปลอดภัยอยู่ชั่วคราว
สิ่งที่แปลกประหลาดเกี่ยวกับการปะทุของเปลวสุริยะครั้งนี้คือ ไม่มีประเทศไหนตรวจพบความผิดปกติเลย
ด้วยเทคโนโลยีที่ดาวเทียนอวิ้นมีอยู่ในตอนนี้ เรื่องแบบนี้นับว่าผิดปกติอย่างยิ่ง
ขณะนี้หลินสือสวมแว่นกันแดด แม้ท่วงท่าของเขาจะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ แต่สายตากลับไม่เคยละจากดวงอาทิตย์บนฟ้า
ท่าทางเช่นนี้ดูชวนขันอยู่ไม่น้อย
ชาวบ้านสองสามคนจากเชิงเขามองเห็นภาพนี้แต่ไกล จึงเริ่มพูดคุยกัน
“ไอ้หนุ่มนั่นทำอะไรอยู่? ร่ายคาถาหรือไง?”
“ดูแล้วแปลก ๆ พิกล”
“ดูสิ่งที่มันสร้างไว้ก็รู้แล้ว ว่าไม่ใช่คนปกติ”
“แล้วเรายังจะไปเอาเงินไหม?”
“เอาสิ! ต้องเอา! กลัวอะไรล่ะ? พรุ่งนี้ก็ไปเอาเลย ฉันจะไปคุยกับอาหลี่ก่อน ว่าคราวนี้จะไปเอายังไง”
……
หลังฝึก «เคล็ดบำรุงสุขภาพ» ครบห้าชุด หลินสือเริ่มชุดที่หก ทันใดนั้นท่วงท่าของเขาก็ชะงักไป
ดวงอาทิตย์ที่เขาจับตามองมาตลอดไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ สาเหตุที่ทำให้เขาหยุดชะงักเป็นเพราะ
หน้าต่างของอ่างรวมสมบัติที่แทบไม่เปลี่ยนแปลงหลังเลื่อนระดับ กลับกลายเป็นตัวอักษรเพี้ยนกองหนึ่ง!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หลินสือตกตะลึง รีบหยุดฝึกแล้วตรวจดูอ่างรวมสมบัติทันที
เขาพบว่าไม่ใช่แค่หน้าต่างอ่างรวมสมบัติที่กลายเป็นตัวอักษรเพี้ยน แม้แต่มิติส่วนตัวก็ไม่อาจรับรู้ได้อีกแล้ว!