ยิ่งหลินสือโกรธ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้าง ทว่าความเย็นเยียบในดวงตากลับแทบจะแช่แข็งคนได้
จู่ ๆ เขาก็เริ่มคิดถึงวันที่วันสิ้นโลกมาถึง
อย่างน้อยความชั่วร้ายในวันสิ้นโลกก็เป็นความชั่วร้ายอย่างแท้จริง
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยที่ยืนอยู่ตรงหน้าต่างสะดุ้งกับรอยยิ้มบ้าคลั่งของหลินสือ
สีหน้าแบบนี้มักปรากฏอยู่บนใบหน้าของฆาตกรโรคจิต
แล้วเมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ วิดีโอเหรอ?
สีหน้าเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยเปลี่ยนไป เขายื่นมือจะคว้าโทรศัพท์ในมือหลินสือ
แต่หลินสือราวกับรู้ล่วงหน้า ก่อนอีกฝ่ายจะลงมือ เขาก็ถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่รีบร้อนแล้ว
“ผมกดเปิดให้ดู” พูดจบก็หลุบตาลงกดโทรศัพท์
เห็นดังนั้น เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยก็พุ่งมือเข้าคว้าหลินสืออย่างรวดเร็ว!
ใครจะคิดว่าราวกับหลินสือมีตาอยู่บนหัว เขาเบี่ยงตัวหลบการคว้าครั้งนั้นได้อย่างคล่องแคล่ว
ครั้งแรกอาจเรียกว่าบังเอิญ แต่พอเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็พากันตกตะลึง
คนคนนี้ฝีมือดีถึงขนาดนี้เชียว!
มิน่าถึงล้มคนห้าคนได้ด้วยมือเปล่า
“ทำไมจู่ ๆ ถึงจะแย่งโทรศัพท์ผมล่ะ? ทำเอาผมตกใจจนเผลอส่งวิดีโอขึ้นอินเทอร์เน็ตไปแล้ว”
หลินสือทำหน้าไร้เดียงสา พลางยื่นหน้าจอให้ทุกคนดู
หลี่ตัวไฉ พ่อของหลี่ตัวอวี๋ โกรธจนหน้าเขียวคล้ำ
ก่อนมา หลี่ตัวไฉยืนยันกับเจ้าของโกดังแล้วว่าไม่มีอุปกรณ์เฝ้าระวังแม้แต่ชิ้นเดียว ถึงได้ยอมใจอ่อนตามคำขอของลูกชายและมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
เจ้าของโกดังเองก็คาดไม่ถึงว่า ทั้งที่เช่าแค่เดือนเดียว จะมีคนติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ในโกดัง
ภาพที่ทั้งสองคนคุยกันตรงมุมเมื่อครู่นี้ หากถูกเผยแพร่ขึ้นอินเทอร์เน็ตจริง แล้วเรื่องลุกลามบานปลาย ไม่เพียงพวกเขาสองคนจะเดือดร้อน แต่ยังพัวพันคนอีกหลายคนด้วย