หลินสือค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ภายในที่พักปลอดภัยซึ่งไม่มีแหล่งกำเนิดแสง มืดสนิท
พายุสุริยะกับพายุสนามแม่เหล็กโลกผ่านไปแล้วหรือ?
หลินสือยกมือคลึงขมับ
ศีรษะยังมึนงงอยู่บ้าง
เขาพลิกมือหยิบไฟฉุกเฉินจากมิติส่วนตัวออกมา
เปิดไฟแล้วแขวนไว้บนผนัง
จากนั้นหยิบเครื่องปั่นไฟที่ใช้น้ำมันเบนซินสำหรับใช้ในบ้านออกมา ต่อเข้ากับสายไฟในบ้าน
เมื่อสับคัตเอาต์ ที่พักปลอดภัยทั้งหลังก็กลับมามีไฟฟ้าใช้
หลินสือไม่รู้ว่าตัวเองหมดสติไปนานแค่ไหน ชาติก่อนเขาหมดสติไปหนึ่งวันหนึ่งคืน ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเป็นเหมือนกันหรือเปล่า
นาฬิกาข้อมือแบบกลไกบอกเวลาตอนนี้ว่า 11 นาฬิกา 34 นาที
“โครก... โครก...”
ความหิวในท้องทำให้หลินสือรู้สึกราวกับไม่ได้กินอะไรมาสองสามวันแล้ว
หลินสือตั้งใจจะดื่มน้ำเติมความชุ่มชื้น กินอะไรสักหน่อย แล้วค่อยออกไปดูสถานการณ์
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงข้อความแจ้งเตือนที่อ่างรวมสมบัติแสดงขึ้นก่อนหมดสติได้เลือนราง
【พายุสุริยะมาถึงแล้ว พายุสนามแม่เหล็กโลกกำลังก่อตัว สสาร “ต้นกำเนิด” กำลังเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว】
สสาร “ต้นกำเนิด” คืออะไรกัน?
เขาตรวจดูหน้าจอของอ่างรวมสมบัติแล้วก็ไม่พบความเปลี่ยนแปลง แม้แต่ตัวนับถอยหลังที่เคยมีก็หายไปแล้ว
“โครก...”
ท้องประท้วงอีกครั้งอย่างไม่รักดี
หลินสือกดความสงสัยในใจลง หยิบหม้อ เตาแม่เหล็กไฟฟ้า และเนื้อวัวออกมาจากมิติส่วนตัว
เขาเทน้ำใส่หม้อ ตั้งน้ำให้เดือดพร้อมใส่เครื่องปรุงหม้อไฟลงไป แล้วฝานเนื้อวัวเป็นแผ่น ๆ หย่อนลงหม้อ
เนื้อวัวสดใหม่ทั้งนั้น หลินสือฝานไปพลาง คีบชิ้นหนึ่งขึ้นมากินไปพลาง