อีกฝ่ายเคลื่อนไหวรวดเร็ว แถมยังพุ่งเข้าชนอย่างมีเป้าหมายชัดเจน หากเป็นคนอื่นคงตั้งตัวไม่ทันแน่
เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป
ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่มีใครคิดเลยว่าจะมีคนพุ่งออกมาเล่นละครเรียกค่าเสียหายแบบนี้ในเวลานี้
โชคดีที่ซูเนี่ยนเวย์กับฟูจิ่งเย่ตอบสนองได้รวดเร็ว พอเห็นมีคนพุ่งตรงเข้าหาลุงอวี๋ ฟูจิ่งเย่ก็รีบคว้าแขนลุงอวี๋แล้วพาถอยหลังไปหนึ่งสองก้าวทันที
ส่วนซูเนี่ยนเวย์ก็ยื่นมือไปคว้าหญิงวัยกลางคนคนนั้นไว้
ไม่ปล่อยให้เธอล้มลงกับพื้น
หญิงคนนั้นยังไม่ทันได้ตั้งสติ ซูเนี่ยนเวย์ก็เอ่ยกับเธออย่างเย็นชา
“ป้า ทำอะไรน่ะ”
พูดจบ เธอก็ใช้มือข้างเดียวจับหญิงคนนั้นหมุนให้หันมาเผชิญหน้ากับพวกเขา
ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็หยิบเข็มเงินเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้
วันดี ๆ แบบนี้ยังกล้ามีคนกระโดดออกมาเล่นละครเรียกค่าเสียหาย ซูเนี่ยนเวย์ไม่มีทางเกรงใจคนแบบนี้แน่
เธอจึงใช้มือข้างหนึ่งบีบแขนหญิงคนนั้นไว้ อีกข้างยื่นเข็มเงินไปตรงหน้า “ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็สารภาพมาตามตรงว่ามีจุดประสงค์อะไร ไม่อย่างนั้นเข็มเงินในมือฉันจะทิ่มเข้าไปในตัวป้าทันที”
“เธอ...เธอกล้าเหรอ...”
หญิงคนนั้นเห็นได้ชัดว่าร้อนตัว แววตาหลุกหลิกอย่างมาก
พอเห็นซูเนี่ยนเวย์ถือเข็มยาวจ่อมาที่ตัว เธอก็รีบกัดปลายลิ้นตัวเองตามน้ำ แล้วร้องไห้โวยวายอย่างไร้เหตุผลขึ้นมาทันที
“โอ๊ย ฆ่าคนแล้ว! มีคนฆ่าคนแล้ว!”
“ทุกคนรีบมาดูเร็ว คนนี้จะฆ่าคนแล้ว ยังบีบแขนฉันแน่นไม่ยอมปล่อยให้ขยับ เจ็บจะตายอยู่แล้ว แขนข้างนี้ต้องหักแน่ ๆ”