เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาอย่างกะทันหัน แล้วรีบล้อมหอใหญ่ไว้จนมิด ทุกคนต่างตะลึงงัน
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
วันนี้ไม่ใช่งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของตระกูลฟู่หรือ?
หรือว่าคนตระกูลฟู่ทำผิดจนถูกตรวจพบ คนพวกนี้เลยมาจับพวกเขา?
แต่พอคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าไม่น่าใช่
ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่ากับภรรยายังอยู่ในหอเลี้ยง ยังไม่ได้กลับไปเลย ถ้าคนตระกูลฟู่ทำผิดจริง ท่านผู้เฒ่าก็คงไม่มาร่วมงานแต่งของฟูจิ่งเย่กับซูเนี่ยนเวย์หรอก
แต่ถ้าไม่ใช่ตระกูลฟู่ แล้วจะเป็นใคร?
ขณะที่ทุกคนมีสีหน้าหลากหลายและคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา ก็เห็นเซวี่ยปินที่เป็นหัวหน้าทีมกับหัวหน้ากรมกำลังสำรองเดินตรงไปหาครอบครัวผู้เฒ่ากัว
เซวี่ยปินทำความเคารพผู้เฒ่ากัวด้วยท่าทีเคารพนอบน้อมและวันทยหัตถ์แบบทหารอย่างเป็นระเบียบ
“สวัสดีครับ ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่ากัว”
ผู้เฒ่ากัวกำลังจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้ยินเซวี่ยปินพูดต่อ
“คุณกัว ทางเบื้องบนได้รับรายงานว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณกับคุณกัวอีกหลายท่านอาศัยตำแหน่งของตนกดทับผลงานความดีความชอบของทหารในกองทัพ แล้วมอบผลงานเหล่านั้นให้ลูกหลานกับญาติพี่น้องในครอบครัว เพื่อช่วยให้พวกเขาสร้างผลงานและเลื่อนขั้น”
“อีกเรื่องหนึ่ง กัวเจิ้งหลานชายของคุณมีนิสัยมักมากในกาม เคยบังคับขืนใจสตรีหลายครั้ง มีสตรีบางคนทนความอัปยศอดสูไม่ไหว ถึงขั้นกระโดดน้ำหรือกัดลิ้นฆ่าตัวตาย”
“แม้สุดท้ายเรื่องเหล่านี้จะถูกคุณใช้อำนาจกดเอาไว้ แต่หลักฐานที่มีนั้นเป็นของจริงทั้งหมด”
“นอกจากนี้—”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซวี่ยปินอดมองผู้เฒ่ากัวไม่ได้ ก่อนจะกล่าวต่อว่า “ลูกชายคนที่สองกับคนที่สี่ของคุณ รวมถึงหลานชายอีกหลายคน ล้วนติดต่อกับชาวต่างชาติ นี่คือหลักฐานครับ!”