พอดูความครึกครื้นจบแล้ว บรรดาคนที่มามุงดูก็ค่อย ๆ แยกย้ายกันไปทีละสองสามคน
พอทุกคนกลับไปหมดแล้ว พ่อของฟู่ก็หันหลังเดินกลับเข้าบ้าน
ตอนนี้เรื่องทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างนอกอีกต่อไป
ไม่นาน บริเวณหน้าบ้านตระกูลฟู่ก็กลับมาเงียบสงบดังเดิม
ในเวลาเดียวกัน
ทางด้านสนามบิน ฟูจิ่งเย่กับฟูจิ่งไห่สองพี่น้องพาฟูหมิงฉีมารออยู่ที่สนามบินกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ได้พบคนที่พวกเขารออยู่
พี่สาวฟู่เดินทางกลับมาพร้อมกับสามี ส่วนลูก ๆ ไม่ได้พากลับมาด้วย เพราะเรื่องเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ทั้งคู่ยังไม่ทันได้เตรียมใจ ก็ขึ้นเครื่องบินมาถึงเมืองจิงตูแล้ว
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ พี่สาวฟู่ยังมีความกังวลอยู่ในใจ
เธออยากกลับมาดูท่าทีของพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดก่อน
ถ้าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเป็นคนเข้ากับคนง่าย คราวหน้าที่กลับมา เธอก็จะพาลูกทั้งสองคนมาทำความรู้จักกับตายายและลุงป้าน้าอาทั้งหลาย
แต่ถ้าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดไม่ดีกับเธอเหมือนฮั่วฮุ่ยเหลียนล่ะก็
เธอก็จะไม่ยอมรับญาติพวกนี้!
ตอนเด็กเธอผ่านความลำบากมามากเกินพอแล้ว ตอนนี้ในที่สุดก็มีบ้านที่อบอุ่นและครอบครัวเป็นของตัวเอง เธอไม่ยอมให้ใครมาทำลายครอบครัวของเธอเด็ดขาด!
ยิ่งไปกว่านั้น บาดแผลที่ฮั่วฮุ่ยเหลียนทิ้งไว้ยังฝังลึกอยู่ในใจเธอ
เรื่องนั้นทำให้เธอกลายเป็นคนอ่อนไหวและหวาดระแวง
