ซูเนี่ยนเวย์พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ค่ะ”
แม่ฟู่ได้ยินดังนั้นก็ลูบหลังมือเธอเบา ๆ อีกครั้ง น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความยินดี
“อีกเดี๋ยวหลานชายทั้งสามของแม่จะพาภรรยากับลูก ๆ มาที่บ้าน วันนี้พวกเราไม่ออกไปไหนกันแล้ว รอพรุ่งนี้นะ พรุ่งนี้แม่จะพาหนูออกไปเดินเล่นให้เต็มที่เลย”
“ค่ะ หนูตามใจแม่ทุกอย่างเลย”
ซูเนี่ยนเวย์ตอบรับด้วยรอยยิ้ม
ได้ยินมาว่าในยุคนี้ เมืองหลวงมีของล้ำค่าอยู่มากมาย!
เธอน่าจะใช้โอกาสที่อยู่เมืองจิงตูช่วงนี้เดินเที่ยวให้ทั่ว ดูว่าจะเจอของดีบ้างไหม เผื่อจะได้ช้อนซื้อของถูกติดมือกลับมาด้วย
พอเห็นลูกสะใภ้คนโปรดตอบรับอย่างตรงไปตรงมา แม่ฟู่ก็ยิ้มจนหางคิ้วโค้งขึ้นทันที
ลูกสะใภ้คนนี้ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ
รู้สึกว่าเข้ากันกับเธอได้ดีจริง ๆ
แน่นอนว่าลูกสะใภ้คนโตก็ดีมากเช่นกัน หลายปีมานี้เธอกับฟางหลิงสนิทกันราวกับแม่ลูก มีอะไรก็พูดกันตรง ๆ ทั้งคู่ไม่เคยทะเลาะกัน แม้แต่เรื่องขุ่นข้องหมองใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่เคยมี
เพื่อนบ้านทั้งสองฝั่งในคุ้มเห็นแล้วต่างก็อิจฉาความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฟางหลิง
ทุกคนต่างพูดว่าพวกเธอสองคนไม่เหมือนแม่สามีกับลูกสะใภ้ แต่เหมือนแม่ลูกกันมากกว่า
ตอนที่เธอแต่งเข้าตระกูลฟู่ ก็ไม่เคยต้องลำบากในฐานะลูกสะใภ้ เพราะแม่สามีดีกับเธอมาก ดังนั้นพอตัวเองได้เป็นแม่สามี เธอจึงปฏิบัติต่อลูกสะใภ้ด้วยใจจริงเช่นกัน
ความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ ล้วนเกิดจากการคบหากัน
มีแม่สามีที่ดี ก็ย่อมมีลูกสะใภ้ที่ดี ในทางกลับกัน หากมีแม่สามีใจร้าย ลูกสะใภ้ที่เข้ากันได้ยากก็ย่อมตามมา