“หัวหน้า พี่สะใภ้ ระวัง!”
โจวยงเห็นดังนั้นก็รีบเพิ่มความระมัดระวัง เขาจ้องรถเก๋งสีดำที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ละสายตา พลางกำชับอวี๋ชี่ที่รับหน้าที่ขับรถให้ตั้งใจขับ อย่าได้วอกแวกเด็ดขาด
เรื่องอื่นปล่อยให้เขากับหัวหน้าจัดการก็พอ
“หัวหน้า พวกเราเพิ่งมาถึงที่นี่ก็มีคนคิดจะชนให้ตาย หรือว่าข่าวภารกิจครั้งนี้รั่วไหลไปแล้ว?”
คนกลุ่มนี้เห็นได้ชัดว่ามุ่งเป้ามาที่พวกเขา
ดูจากเรื่องนี้แล้ว อีกฝ่ายคงรู้กำหนดการเดินทางของพวกเขา ซ้ำยังมาดักรออยู่ที่นี่ตั้งแต่เนิ่น ๆ รอให้พวกเขาลงจากเครื่องบินแล้วค่อยจับรวบทีเดียว!
“ไม่ใช่ คนพวกนี้มุ่งเป้ามาที่ฉัน...ต่างหาก!”
น้ำเสียงของซูเนี่ยนเวย์เย็นเยียบ รอยยิ้มในดวงตาคู่งามเลือนหายไป แทนที่ด้วยแววสังหาร มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ใจร้อนจนทนรอไม่ไหวแล้วหรือ?
เธอนึกว่าหลังจากคนพวกนี้รู้ว่าเธอจะมาประเทศพม่า อย่างน้อยก็คงแสร้งทำท่าให้ดูสักหน่อย
ไม่คิดเลยว่าจะรีบร้อนถึงเพียงนี้!
ใช่แล้ว วันที่เธอตัดสินใจมาประเทศพม่า เธอก็โทรหาอวี๋ชี่ทันที ให้เขาพาคนไปล่วงหน้าก่อน แล้วไปหาคนกลุ่มนั้นที่ผู้เฒ่าซูเคยติดต่อไว้เมื่อหลายปีก่อน จากนั้นก็บอกเจตนาของเธอให้พวกเขารู้ชัดเจน
บอกไปว่าเธอจะมาเอาบ่อเหมืองทั้งหลายคืน
แล้วดูว่าคนกลุ่มนั้นจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
เป็นไปตามคาด อีกฝ่ายแอบขุดหยกไปแล้ว
บ่อเหมืองแปดแห่ง ในจำนวนนี้สามแห่งแทบจะถูกขุดจนเกลี้ยง
ส่วนอีกห้าแห่งที่เหลือ ยังไม่ได้แตะต้อง
แต่กลับเตรียมจะขายต่อ