ตอนซูเนี่ยนเวย์กับฟูจิ่งเย่มาถึงชานเมือง เซี่ยเฉินอี้ก็มาถึงก่อนแล้ว
พอเซี่ยเฉินอี้เห็นทั้งสองคน ก็รีบวิ่งเข้ามาทันที
“อาจารย์ อาจารย์ใหญ่” เขาตะโกนเรียกคนทั้งสองที่อยู่ในรถ
ขณะเดียวกันก็เปิดประตูรถให้อย่างคล่องแคล่ว เพื่อให้ซูเนี่ยนเวย์ลงจากรถได้สะดวก
“เอาผ้ายันต์ใส่กระเป๋าไว้”
แม้คนที่ปฏิบัติการคืนนี้จะเป็นหน่วยพิเศษของกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติ ซึ่งทุกคนล้วนมีความสามารถไม่ธรรมดา แต่เพื่อความปลอดภัยของเซี่ยเฉินอี้แล้ว พกผ้ายันต์ติดกระเป๋าไว้สักแผ่นก็อุ่นใจกว่า
อย่างไรเสีย เขาก็เป็นหลานชายเพียงคนเดียวของผู้นำสูงสุดผู้เฒ่า
ถ้าเขาเป็นอะไรไป ใครก็รับผิดชอบไม่ไหว
เซี่ยเฉินอี้เชื่อฟัง หยิบผ้ายันต์ใส่กระเป๋าอย่างว่าง่าย
จากนั้นก็เดินตามอาจารย์กับอาจารย์ใหญ่ไปหาทีมของหัวหน้าเซวี่ย
“ผู้พันฟู คุณซู”
เซวี่ยปินเป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษ มียศพันตรี ฝีมือของเขาไม่อาจประมาทได้
ปฏิบัติการคืนนี้มีเขากับฉินหราน รองหัวหน้าหน่วย เป็นผู้นำทีม เดิมทีผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าจะมาด้วย แต่รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติและผู้นำอีกหลายท่านช่วยกันเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจ แม้ปฏิบัติการคืนนี้จะพลาดไม่ได้ แต่ความปลอดภัยของผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าสำคัญยิ่งกว่า
ซูเนี่ยนเวย์พยักหน้าทักทายอีกฝ่าย
ส่วนฟูจิ่งเย่กวาดตามองรอบบริเวณก่อนจะเอ่ยถาม “หัวหน้าเซวี่ย ล้อมเส้นทางลงเขาไว้หมดแล้วใช่ไหม ที่นี่มีทางลงเขาหลายทาง ต้องแน่ใจว่าทุกทางออกมีคนเฝ้าอยู่”
“วางใจได้ ทุกทางออกจัดกำลังติดอาวุธไว้เฝ้าแล้ว ตอนนี้ก็รอขึ้นเขาไปจับคนเท่านั้น”