“เหนียนเหนียน ระวัง!”
ฟูจิ่งเย่โอบเอวซูเนี่ยนเวย์เข้ามาในอ้อมกอดแทบจะทันที เพื่อปกป้องเธอไว้ ส่วนซูเนี่ยนเวย์ก็คว้าแขนเซี่ยเฉินอี้เอาไว้
“เป็นอะไรไหม?”
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงฉัน!”
สามีภรรยาทั้งคู่ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังประสานงานกันได้อย่างรู้ใจ
ทำให้แผนของชายวัยกลางคนที่คิดจะจับเซี่ยเฉินอี้เป็นตัวประกันต้องพังลง
ชายวัยกลางคนสีหน้าเคร่งขรึม แววตาเปี่ยมด้วยจิตสังหาร
เขารีบขว้างยันต์ออกมาอีกหลายแผ่น
ยันต์ชุดนี้เห็นได้ชัดว่าชั่วร้ายกว่าชุดเมื่อครู่หลายเท่า
เขาไม่เชื่อหรอกว่า ด้วยวิชาที่ฝึกฝนมาสามสี่สิบปี เขาจะฆ่าเด็กสาวคนหนึ่งไม่ได้!
“จับมืออาจารย์ปู่ของเจ้าไว้ให้แน่น”
ซูเนี่ยนเวย์รีบส่งเซี่ยเฉินอี้ให้ฟูจิ่งเย่ กำชับไม่ให้เขาวิ่งซนไปไหน ขณะเดียวกัน มืออีกข้างก็ประสานมุทราอย่างรวดเร็ว สลายหมอกดำรอบตัวทีละจุด
ซูเนี่ยนเวย์มองชายวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยจิตสังหารและมั่นใจว่าจะชนะ แววตาของเธอเย็นเยียบยิ่งนัก
เพียงชั่วพริบตา เธอก็เคลื่อนกายไปปรากฏตรงหน้าชายวัยกลางคน ราวกับภูตผี
“เจ้า...”
ชายวัยกลางคนเบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน เดิมทีเขากำลังจะถามว่าเหตุใดเธอถึงไม่เป็นอะไร แต่กลับพบว่าร่างกายของตนถูกบางสิ่งพันธนาการไว้ จนไม่อาจใช้วิชาอาคมได้
“มีวิชาแค่นี้ยังกล้าคิดร้ายคนอื่นอีกหรือ? หากสำนักของเจ้ารู้เข้า เกรงว่าแม้แต่ฝาโลงของบรรพบุรุษก็คงกดเอาไว้ไม่อยู่”
น้ำเสียงเยาะเย้ยของซูเนี่ยนเวย์ชัดเจนอย่างยิ่ง
เธอมองชายวัยกลางคนตรงหน้า คนผู้นี้สมควรตายจริง ๆ!
คนที่ตายด้วยน้ำมือเขามีไม่น้อยกว่าสิบคน!
มองชีวิตคนเป็นเพียงหญ้าปลายทาง คนเช่นนี้ไม่คู่ควรจะเป็นผู้ฝึกศาสตร์ลี้ลับ