พอเห็นภาพตกแต่งที่แขวนอยู่บนผนังเหนือโทรทัศน์ หันตรงมาทางโซฟา รอยยิ้มในดวงตาของเฉิงซวงก็เลือนหายไปทันที
เธอยกมือชี้ภาพใบนั้น น้ำเสียงเย็นชา “เอาภาพใบนั้นลงมาให้ฉัน”
พ่อบ้านหลิวสังเกตเห็นอารมณ์ของเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร ทำตามคำสั่งแล้วยกภาพลงมาส่งให้
เมื่อได้ภาพมาแล้ว เฉิงซวงก็หยิบเครื่องมือที่หน้าตาคล้ายไขควงบนโต๊ะกลางขึ้นมา มันคือสว่านเจาะรูจิ๋วที่ซางซูใช้เจาะเปลือกหอย
เฉิงซวงออกแรงปักสว่านเจาะรูลงบนภาพ แล้วลากลงด้านล่าง
เสียงแคว่กดังขึ้น ภาพที่ยังดี ๆ อยู่ก็ขาดเป็นสองส่วน
เฉิงซวงควบคุมแรงไว้ เธอแค่กรีดผืนผ้าใบชั้นนอกสุดจนขาด เผยให้เห็นชั้นในที่ยังสมบูรณ์
จุดดำขนาดเท่ากระดุมซึ่งปรากฏอยู่บนผืนผ้าใบสีขาวที่ยังสมบูรณ์ทั้งผืน เฉิงซวงไม่มีวันลืมมันไปตลอดชีวิต
ร่างของเธอสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและโกรธแค้น
เดิมทีพ่อบ้านหลิวไม่เข้าใจเลยว่าเฉิงซวงกำลังทำอะไร แต่พอเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในชัด ๆ เขาก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งใจ
เพราะสิ่งนั้นคือกล้องรูเข็ม
เมื่อก่อนพ่อของคุณชายติดกล้องรูเข็มไว้ทั่วทุกมุมในบ้าน เพื่อจับตาดูแม่ของคุณชาย
ตอนนี้คุณชายก็ติดกล้องรูเข็มไว้ในบ้านเหมือนกัน ความกังวลที่พ่อบ้านหลิวเพิ่งวางลงได้ไม่นานก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง แถมยังหนักหน่วงกว่าเดิม
เฉิงซวงดึงกล้องรูเข็มออกมา โยนภาพลงพื้น แล้วบังคับรถเข็นให้ไล่หาไปทั่ว
ตอนถูกเผยชวนกักขัง เธอเคยเจอกล้องรูเข็มนับไม่ถ้วนในบ้าน
เธอหาเจอแล้วทำลาย เผยชวนก็กลับมาติดตั้งใหม่ วนซ้ำไปมานับครั้งไม่ถ้วนจนเธอช่ำชอง พอเริ่มค้นตอนนี้จึงเจอทุกที